കോൺഗ്രസ്സിന്റെ അ'ന്യായം'

കേരളത്തിൽ യുഡിഎഫിന്റെ പ്രകടന പത്രികയുടെ ഒരു ട്രെയ്‌ലർ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് പത്രങ്ങളിൽ വായിച്ചു. 2019-ൽ കോൺഗ്രസ് പ്രകടന പത്രികയിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ച ഈ ആശയം ഭയങ്കരൻമാരായ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞർ കൂടിയിരുന്ന് ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു മഹാസംഭവമാണ് എന്നായിരുന്നു പറഞ്ഞിരുന്നത്. കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോഴാണ് സംഗതി ഉഡായിപ്പാണെന്ന് മനസ്സിലായത്. മാത്രമല്ല, ഇതിന്റെ ഭാഗമായി പ്രവർത്തിച്ച വിദേശത്തെ ഭാരതീയരായ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞരോട് (സുഹൃത്തുകളാണ്; പേര് പറയുന്നില്ല) ഞാൻ ഇതിനെ കുറിച്ച് തിരക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അവർ എന്നോട് പറഞ്ഞത് അവർ വളരെ വിശാലതലത്തിൽ ഇതിനെ കുറിച്ച് ചില അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും അവരോടൊന്നും കൂടുതൽ ചർച്ച ചെയ്യാതെ പ്രകടന പത്രികയിൽ ഈ വിഷയം ഉൾക്കൊള്ളിക്കുകയാണ് ചെയ്തത് എന്നാണു. മാത്രമല്ല, വളരെ തെറ്റിദ്ധാരണാജനകമായ, അശാസ്ത്രീയമായ രീതിയിലാണ് ഈ വിഷയം പ്രകടന പത്രികയിൽ ഉൾക്കൊള്ളിക്കപ്പെട്ടത് എന്നും, പ്രധാനപ്പെട്ട നേതാക്കളെ ഈ വിഷയം അറിയിച്ചിരുന്നുവെന്നും അവർ പറയുകയുണ്ടായി. 

ഏപ്രിൽ 2019-ൽ ഫ്രണ്ട്ലൈനിൽ (FRONTLINE) ഞാൻ ഇതിനെ കുറിച്ച് ദീർഘമായി ഒരു ലേഖനം എഴുതിയിരുന്നു. എത്ര വിഡ്‌ഢിത്തം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു ന്യായ് എന്ന ആ ആശയം എന്ന് പറയാൻ ഇവിടെ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. മാത്രമല്ല, ലോകത്ത് ചിലയിടത്തൊക്കെ പരീക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന "യൂണിവേഴ്സൽ ബേസിക് ഇൻകം" (യുബിഐ) എന്ന ആശയവുമായി ഒരു ബന്ധവും ഇതിനില്ല എന്നും നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. യുബിഐ എന്നത് ഒരു സമ്പത്തിന്റെ പുനർവിതരണം ചെയ്യാനുള്ള ഒരു പാതയായിട്ടാണ് ലോകം മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളത്. അല്ലാതെ, നിലവിലെ മറ്റു സബ്‌സിഡികളെ വെട്ടിക്കുറച്ച് കൊണ്ട് കുറച്ചു പണം കണ്ടെത്തി, ആ പണം യുബിഐ എന്ന പേരിൽ വിതരണം ചെയ്തത് കൊണ്ട് ഒന്നുമാവില്ല. ഇതാണ് കോൺഗ്രസ്സിന് മനസ്സിലാവാതെ പോയത്. ഈ വേവാത്ത ചോറ് വീണ്ടും കേരളത്തിന്റെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഗോദയിൽ പരീക്ഷിക്കാനാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ശ്രമം.

കേരളത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ നമുക്ക് വേണ്ടത് യുബിഐ അല്ല. കേവല ദാരിദ്യം നേരിടുന്ന ഏകദേശം അഞ്ച് ലക്ഷം കുടുംബങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായ സാമൂഹ്യ സംരക്ഷണവും സഹായവും നൽകി അവർക്ക് ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാനുള്ള അവസരമൊരുക്കുക എന്നതാണ് അടിയന്തിരമായി വേണ്ടത്. ഇതിന് ഭക്ഷണം, വീട്, സാമൂഹ്യ സുരക്ഷാ പെൻഷൻ, ജോലി, ഉപജീവനം, ആരോഗ്യം എന്നിവയൊക്കെ നൂതനമായി കോർത്തിണക്കി കൊണ്ടുള്ള ഒരു സമഗ്ര പരിപാടിയാണാവശ്യം. ഇതാവും ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ മുന്നണിയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. ഇത് തന്നെയാണ് ഈ വർഷത്തെ ബജറ്റിലും നമ്മൾ കണ്ടത്. അല്ലാതെ "ഞങ്ങൾ 6000 രൂപ കൊടുത്തു, ഞങ്ങടെ പണി തീർന്നു, ഇനി നിങ്ങളായി, നിങ്ങടെ പാടായി" എന്ന നിലപാട് അപകടകരമാണ്. അത് ഒരു നവലിബറൽ ആശയമാണ്. അത് കൊണ്ട് കൂടിയാണ് ജനങ്ങൾ പാർലമെന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ആ ആശയം തള്ളിക്കളഞ്ഞത്.

ഫ്രണ്ട്ലൈനിൽ എഴുതിയ ലേഖനം ഇവിടെ വായിക്കാം.

https://frontline.thehindu.com/cover-story/article26781134.ece

സബ്സ്ക്രിപ്ഷൻ വേണ്ടി വരും; അതിനാൽ താഴെ ക്ലിക്ക് ചെയ്‌താൽ ഫ്രീയായി വായിക്കാം. 

NYAY: No bridge between two Indias

R. Ramakumar 

ആധുനിക കേരളത്തിനായുള്ള ഒരു മികച്ച ബജറ്റ്

ആർ. രാംകുമാർ

കേരളത്തിന്റെ 2021-22 സാമ്പത്തിക വർഷത്തെ ബജറ്റ് തുടക്കത്തിൽ തന്നെ രണ്ട് പ്രധാന പരാമർശങ്ങൾ അർഹിക്കുന്നു. ഒന്ന്, കഴിഞ്ഞ നാലര വർഷത്തെ ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ മുന്നണിയുടെ ഭരണമികവ് നൽകിയ ആത്മവിശ്വാസം ബജറ്റിലുടനീളം കാണാം. രണ്ട്, കടുത്ത പ്രതിസന്ധികൾക്കിടയിലും കേരളത്തിന്റെ ഭാവിയെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു മികച്ച പരിപ്രേക്ഷ്യവും അത് നടപ്പിൽ വരുത്തുന്നതിനുള്ള പ്രായോഗികതയിലൂന്നിയ ഒരു രീതിശാസ്ത്രവും ബജറ്റിൽ വ്യക്തമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. തികഞ്ഞ വിശ്വസ്തതയോടെയാണ് കേരളത്തിന്റെ സമ്പദ്ഘടന നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന സന്ദേശം ജനങ്ങളേറ്റ് വാങ്ങും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

ഈ ബജറ്റ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക ആഗോള-ദേശീയ സാഹചര്യത്തിലായിരുന്നു. ഒന്നാമതായി, മോഡി സർക്കാരിന്റെ അരാജക ഭരണവും യുക്തിരഹിത നയങ്ങളും മൂലം രാജ്യം മുഴുവനും പടർന്നു പിടിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം കേരളത്തെയും ഉലച്ചിരിക്കുന്നതായാണ് സാമ്പത്തിക റിവ്യൂ കണക്കുകൾ കാണിക്കുന്നത്. ഭാരതത്തിൻറെ സാമ്പത്തിക വളർച്ച 2019-20 വർഷത്തിൽ കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെ 6 ശതമാനത്തിൽ നിന്നും താണ് 3.9 ശതമാനമായി ഇടിഞ്ഞിരുന്നു. ഇതിന്റെ പ്രതിഫലനം കേരളത്തിലും കഴിഞ്ഞവർഷം ദൃശ്യമായി. നമ്മുടെ സാമ്പത്തിക വളർച്ച 2019-20 വർഷത്തിൽ അതിനു മുൻപത്തെ വർഷത്തെ 6.5 ശതമാനത്തിൽ നിന്നും കുറഞ്ഞു 3.5 ശതമാനമായി. നോട്ട് നിരോധനം നടപ്പിലാക്കിയ 2016 മുതൽ തന്നെ ദേശീയ തലത്തിലെ സാമ്പത്തിക വളർച്ച വലിയ തോതിൽ ഇടിയാൻ ആരംഭിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ അതിനോപ്പം കേന്ദ്രനികുതി വരുമാനം ഇടിഞ്ഞതുകൊണ്ട് സംസ്ഥാനത്തിന് ധനകാര്യകമ്മിഷൻ വഴിയുള്ള കേന്ദ്രധനസഹായവും കുറഞ്ഞു. ജിഎസ്ടി നഷ്ടപരിഹാരത്തുക പൂർണമായി നൽകുന്നതിന് കേന്ദ്രസർക്കാർ ഇപ്പോഴും തയ്യാറായിട്ടില്ല. ഇതിനൊക്കെ പുറമേ കേരളത്തിൻറെ പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ 2018-ലെ മഹാപ്രളയവും 2019-ലെ അതി-കാലവർഷവും സാമ്പത്തികവളർച്ച തളർത്തുന്നതിൽ ഒരു പങ്കു വഹിച്ചു.

രണ്ടാമതായി, ആഗോളതലത്തിൽ തന്നെ കോവിദ് മഹാമാരി എല്ലാ സർക്കാരുകളുടെയും ബജറ്റുകളുടെ പ്രവചനങ്ങളെയും അനുമാനങ്ങളെയും തകർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഒട്ടു മിക്ക സമ്പദ്ഘടനകളും ഇന്ന് വരുമാനത്തിന് മുകളിൽ ചിലവുകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ നിർബന്ധിതരായിട്ടുണ്ട്. അതിൻറെ ഭാഗമായി ബജറ്റ് കമ്മികളും പൊതു കടങ്ങളും ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്. ഒപ്പം, ഇനിയും അവസാനിച്ചിട്ടില്ലാത്ത മഹാമാരി ഭാവിയിലെ സമ്പദ്ഘടനയുടെ വളർച്ചാ-സാധ്യതകൾ എങ്ങിനെയാകും എന്നതിന്റെ സംബന്ധിച്ച് വലിയ അനിശ്ചിതത്വങ്ങളും ഉളവാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

മൂന്നാമതായി, നവകേരളത്തിൻറെ നിർമിതിയിലേക്കുള്ള ഏത് ആസൂത്രണ പരിപാടിയും മേൽപ്പറഞ്ഞ നിയന്ത്രണങ്ങൾക്കും പരിമിതികൾക്കും വിധേയമായി മാത്രമേ നമുക്ക് നടപ്പിൽ വരുത്താൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. നവകേരളത്തിൻറെ നിർമിതിയിലേക്ക് നമുക്ക് വലിയ തോതിലുള്ള മൂലധന നിക്ഷേപവും പശ്ചാത്തല സൗകര്യങ്ങളുടെ ഒരുക്കലും സ്വകാര്യ നിക്ഷേപവും ആവശ്യമുണ്ട്. ഇതോടൊപ്പം തന്നെ കേരളത്തിൻറെ ചരിത്രപരമായിട്ടുള്ള സാമൂഹ്യ രംഗത്തെ നേട്ടങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും ആധുനികവൽക്കരിക്കുകയും വേണം. ഇതിനൊപ്പം ഉയർന്നു വന്നിട്ടുള്ള പുതിയ വിഷയങ്ങളാണ് ആണ് വയോജന-ക്ഷേമം, ഭിന്നശേഷി-ക്ഷേമം ട്രാൻസ്‌ജെൻഡർ-ക്ഷേമം തുടങ്ങിയ പുതിയ സാമൂഹ്യ ആവശ്യങ്ങൾ. ഇതിനൊക്കെ വേണ്ടി പുതിയ സാമ്പത്തിക വിഭവങ്ങൾ നമുക്ക് കണ്ടെത്തേണ്ടതുണ്ട്.

എന്നാൽ ഈ അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾക്കിടയിലും സർക്കാരിൻറെ സമ്പദ്ഘടനയിൽ ഇടപെടാനുള്ള സാധ്യതകളെ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ചില ഘടകങ്ങളുമുണ്ട്. ഒന്ന്, മെച്ചപ്പെട്ട സാമ്പത്തിക മാനേജ്മെൻറ്. വലിയ തോതിൽ കേരളത്തിന്റെ ധനകമ്മിയും റവന്യൂ കമ്മിയും, അതുപോലെ സംസ്ഥാന വരുമാനത്തിന്റെ ശതമാനമായി നോക്കുന്ന പൊതു കടഭാരവും, വർദ്ധിപ്പിച്ചിട്ടാണ് ഉമ്മൻ ചാണ്ടി സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു പോയത്. അങ്ങിനെ വലിയ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി ആയിരുന്നു ഈ സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ വരുമ്പോൾ നിലനിന്നിരുന്നത്. എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ നാലു വർഷത്തിൽ കേരളത്തിൻറെ ധനകമ്മിയും റവന്യൂ കമ്മിയും കുറച്ചു കൊണ്ട്, ഭാവിയിലെ ഒരു സാമ്പത്തിക വിഷമഘട്ടത്തിൽ ഇടപെടാനുള്ള സർക്കാരിൻറെ കഴിവിനേയും ഇടത്തിനെയും  മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ഈ സർക്കാരിന് കഴിഞ്ഞു. കേരളത്തിന്റെ കടഭാരം കൂടി എന്നൊക്കെ കളവുകൾ തട്ടിവിടുന്ന പ്രതിപക്ഷം ഒരിക്കൽ പോലും ബജറ്റിലെ കമ്മി കണക്കുകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടല്ല സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രണ്ട്, വരുമാനങ്ങൾ കുറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവസരത്തിലും മൂലധന ചിലവുകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കാനായി ബജറ്റിന് പുറത്തുള്ള വിഭവസമാഹരണ സാധ്യതകളെ നൂതനമായ രീതിയിൽ കണ്ടെത്തുവാനും വിനിയോഗിക്കുവാനുമുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ഈ സർക്കാർ നടത്തി പോന്നിട്ടുണ്ട്. കിഫ്ബി പോലെയുള്ള പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ മൂലം 15 വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു മാത്രം നടത്താൻ കഴിയുന്ന പല നിക്ഷേപങ്ങളും ഇപ്പോൾ തന്നെ നമുക്ക് ആരംഭിക്കുവാനും, ചിലത് പൂർത്തീകരിക്കുവാൻ തന്നെയും, സാധിച്ചു എന്നത് ഒരു ചെറിയ കാര്യമല്ല. ചുരുക്കത്തിൽ, ഉയർന്ന് വന്നിട്ടുള്ള പ്രതിസന്ധികളെ കാര്യക്ഷമമായി കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ഈ അനുകൂലസന്ദർഭങ്ങൾ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് നമ്മൾ 2021-22 വർഷത്തെ ബജറ്റിനെ പരിശോധിക്കുന്നത്. 2020-21 വർഷത്തെ കൊവിഡ് പ്രതിരോധത്തിന് നമ്മൾ നൽകിയ ശ്രദ്ധ മൂലം നമുക്ക് എടുക്കേണ്ടി വന്ന കടങ്ങൾ കാരണം കമ്മികൾ താൽക്കാലികമായി വർദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു എന്ന് കണക്കുകൾ കാണിക്കുന്നു. റവന്യു കമ്മി 2.94 ശതമാനമായി ഉയർന്നു. ധനക്കമ്മി 4.25 ശതമാനമായി ഉയർന്നു. എന്നാൽ പെട്ടെന്ന് തന്നെ (അതായത് 2021-22 വർഷത്തിൽ തന്നെ) ധനദൃഡീകരണത്തിന്റെ പാതയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു വരണം എന്ന് ബജറ്റ് അടിവരയിട്ട് പറയുന്നു. എന്നാൽ മാത്രമേ ബജറ്റിന് പുറത്ത് നമ്മൾ നടത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മൂലധന നിക്ഷേപ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ വിശ്വാസ്യത നിലനിർത്താൻ കഴിയൂ. അതിനാൽ 2021-22ലെ ധനക്കമ്മി 3.5 ശതമാനമായും പിന്നീട് 3 ശതമാനം തന്നെയായും കുറക്കാൻ കഴിയണം എന്നാണു ബജറ്റ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. ഇതിനായി റവന്യൂ വരുമാനം മെച്ചപ്പെടുത്താനും ബജറ്റ് ലക്ഷ്യമിടുന്നു. അതായത്, ഉത്തരവാദിത്വപ്പെട്ട ഒരു ധന നയമാണ് ബജറ്റിൽ പ്രതിഫലിച്ച് കാണുന്നത്.

എന്നാൽ, അതേ സമയം, കേരളത്തിന്റെ ഭാവി വികസന പ്രക്രിയയെ ആധുനികമായ രീതിയിൽ നിർവചിക്കാനും അതിന് വിഭവങ്ങൾ കണ്ടെത്താനുമുള്ള ശ്രമവും ബജറ്റിൽ കാണാം. എല്ലാ വിഷയങ്ങളും ഇവിടെ പ്രതിപാദിക്കാൻ കഴിയുകയില്ല. അതിനാൽ അഞ്ച് പ്രധാന വിഷയങ്ങൾ മാത്രം എടുക്കാം.

ആദ്യമായി, സാമൂഹ്യ മേഖല. കേരളത്തിലെ പുകൾപെറ്റ സാമൂഹ്യ മേഖലയെ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്താനുള്ള ഒട്ടേറെ പുതിയ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ ബജറ്റിലുണ്ട്. കോവിദ് പ്രതിരോധത്തിൽ മികച്ച പങ്ക് വഹിച്ച തദ്ദേശഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് 1000 കോടി രൂപ അധികമായി അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ക്ഷേമ പെൻഷനുകളും 1600 രൂപയായി ഉയർത്തി. തൊഴിലുറപ്പ് തൊഴിലാളികൾക്കു ക്ഷേമനിധി സ്ഥാപിക്കും. നഗര മേഖലയിലെ അയ്യൻകാളി തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിക്ക് 200 കോടി രൂപ വകയിരുത്തിയിരിക്കുന്നു. ദാരിദ്ര്യം സമ്പൂർണ്ണമായി നിർമ്മാർജ്ജനം ചെയ്യും. ഇതിനായി ജനസംഖ്യയുടെ അഞ്ചു ശതമാനം വരെ വരുന്ന ഇവരെ കണ്ടെത്തി അവരെ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കാൻ കുടുംബാധിഷ്ഠിത മൈക്രോ പ്ലാനുകൾ ഉണ്ടാക്കും; നടപ്പിൽ വന്നു കഴിഞ്ഞ വിശപ്പുരഹിത കേരളം പദ്ധതി ഇതിന്റെ ഭാഗമായി മാറും. അങ്ങിനെ ഓരോ കുടുംബത്തിനും 15 ലക്ഷം രൂപ വീതം കണ്ട് അഞ്ചു വർഷം കൊണ്ട് 6000-7000 കോടി രൂപയായിരിക്കും വിവിധ സ്കീമുകൾ വഴി ചെലവഴിക്കപ്പെടുക. ഭക്ഷ്യസുരക്ഷക്കും പ്രാധാന്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. നീല, വെള്ള കാർഡുകാരായ 50 ലക്ഷം കുടുംബങ്ങൾക്ക് അധികമായി 10 കിലോ വീതം അരി 15 രൂപ വിലയ്ക്ക് ലഭ്യമാക്കും. ലൈഫ് മിഷനിൽ നിന്ന് 40000 പട്ടികജാതി കുടുംബങ്ങൾക്കും 12000 പട്ടികവർഗ്ഗ കുടുംബങ്ങൾക്കും വീട് നൽകും. ദാരിദ്യ്രത്തോടൊപ്പം തന്നെ പ്രധാനമാണ് സാമൂഹ്യ അവശത. ഭിന്നശേഷിക്കാരുടെ ചികിത്സയ്ക്കും പരിചരണത്തിനും മാനസികാരോഗ്യത്തിനും രാജ്യത്തെ ആദ്യത്തെ പൂർണ്ണ ബാരിയർ ഫ്രീ സംസ്ഥാനമായി കേരളത്തെ ഉയർത്തുന്നതിനും പദ്ധതികൾ ബജറ്റിലുണ്ട്. അത് പോലെ തന്നെയാണ് വയോജനങ്ങൾക്കായുള്ള വയോജന ക്ലബ്ബ്കളും കുറഞ്ഞ വിലക്ക് മരുന്നുകൾ ലഭ്യമാക്കാനുള്ള പദ്ധതികളും.

രണ്ടാമതായി, ഭാരതമെമ്പാടും കാർഷിക സമരം കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാലത്ത് രാജ്യത്തിന് തന്നെ മാതൃകയായി കേരളം മാറുകയാണ്. തറവില സമ്പ്രദായം തന്നെ നിർത്തലാക്കാൻ മോഡി സർക്കാർ ഒരുമ്പെടുമ്പോൾ, കേരളത്തിൽ റബ്ബറിന്റെ തറവില 150 രൂപയും നിന്ന് 170 രൂപയായി ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നു. നെല്ലിന്റെ സംഭരണവില കിലോക്ക് 27 രൂപയിൽ നിന്ന് 28 രൂപയായി ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നു (കേന്ദ്രസർക്കാർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് കിലോക്ക് 18 രൂപ മാത്രം). നാളികേരത്തിന്റെ സംഭരണവില 27 രൂപയിൽ നിന്നും 32 രൂപയായി ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നു. രാജ്യത്ത് തന്നെ ആദ്യമായി പച്ചക്കറികൾക്ക് തറവില പ്രഖ്യാപിച്ച് കഴിഞ്ഞു. പച്ചക്കറികളുടെ മെച്ചപ്പെട്ട സംഭരണം നടത്തുന്നതിന് തദ്ദേശസ്ഥാപനങ്ങളുടെയും സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെയും സഹായത്തോടെ കോ-ഓപ്പ് മാർട്ടുകൾ നിലവിൽ വരും. വയനാട് കാപ്പി ബ്രാൻഡിന്റെ ഉൽപ്പാദനം അടുത്ത മാസം ആരംഭിക്കും. ഇത് വഴി കാപ്പി കർഷകർക്കും തറവില സഹായം ലഭ്യമാക്കാൻ കഴിയും. ബ്രാന്റഡ് കോഫി ഉൽപ്പാദനത്തിനു സംഭരിക്കുന്ന കാപ്പിക്കുരുവിന് കിലോയ്ക്ക് 90 രൂപ തറവില നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് മാത്രമല്ല, ഏതു വിളയെടുത്താലും ഇന്ത്യയിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്ന തോതിലുള്ള സബ്സിഡി കേരളത്തിലാണ്. കാർഷിക രംഗത്തെ മൂല്യവർദ്ധനവിനും നാളികേരത്തിലും കാപ്പിയിലും പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

മൂന്നാമതായി, അഭ്യസ്തവിദ്യർക്ക് തൊഴിൽ എന്ന മുദ്രാവാക്യമുയർത്തി ബജറ്റിൽ പ്രധാന പരിപാടികൾ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. 3 ലക്ഷം ഇത്തരം തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കും. 20000 പേർക്ക് തൊഴിൽ ലഭിക്കുന്ന 2500 സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾ ഈ വർഷം ആരംഭിക്കും. വീടിനടുത്ത് പണിയെടുക്കുക (വർക്ക് നിയർ ഹോം) എന്ന സങ്കല്പമനുസരിച്ച് മുനിസിപ്പൽ തലങ്ങളിൽ 5000 സ്ക്വയർ ഫീറ്റെങ്കിലും കെട്ടിട സൗകര്യം ഏർപ്പാടാക്കിയാൽ അവ വർക്ക് സ്റ്റേഷനുകളായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നതിന് ഒരു സ്കീം പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിനൊപ്പം വീട്ടിൽ തന്നെ പണിയെടുക്കുന്നതിനും (വർക്ക് ഫ്രം ഹോം) തൊഴിൽ സാധ്യതകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കും. ഒരു ഡിജിറ്റൽ പ്ലാറ്റ്ഫോമിലേക്കു പ്രൊഫഷണലുകളുടെയും പരിശീലനം സിദ്ധിച്ചവരുടെയും വിവരങ്ങൾ ഏകീകരിച്ച് ലഭ്യമാക്കും. നൈപുണ്യ വികസനത്തിന് പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ നൽകും. അഭ്യസ്തവിദ്യാർക്കൊപ്പം അല്ലാത്തവർക്കും 5 ലക്ഷം തൊഴിൽ ലഭ്യമാക്കാനുള്ള പദ്ധതികളും ബജറ്റിലുണ്ട്. കാർഷിക മേഖലയിൽ 2 ലക്ഷം പേർക്കെങ്കിലും അധികമായി തൊഴിൽ നൽകും. കാർഷികേതര മേഖലയിൽ 3 ലക്ഷം അവിദഗ്ധ, വിദഗ്ധ തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കും. ഒപ്പം, പരമ്പരാഗത തൊഴിലാളികളുടെ തൊഴിൽ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും വരുമാനം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനും ഈ വ്യവസായങ്ങളുടെ നവീകരണത്തിന്റെയും വൈവിധ്യവൽക്കരണത്തിനും ശ്രദ്ധ നൽകും. ഏകദേശം 15000 കോടി രൂപയുടെ കിഫ്ബി പദ്ധതികൾ പൂർത്തീകരിക്കും. ഇത് വഴി തന്നെ നല്ല തോതിൽ തൊഴിലവസരങ്ങൾ പുതിയതായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെടും.

നാലാമതായി, കേരളത്തിനെ ഒരു ഡിജിറ്റൽ സമ്പദ്ഘടനയായി പരിവർത്തനം ചെയ്യണം. ഇതിനായി വിജ്ഞാന ഉത്പാദന രംഗവും വ്യവസായ രംഗവും തമ്മിൽ മെച്ചപ്പെട്ട രീതിയിൽ കൈകോർക്കാൻ കഴിയണം. എവിടെയൊക്കെ പുതിയ ഉത്പാദന സാമഗ്രികൾ വേണം എന്ന ധാരണയും ഏതൊക്കെ വിജ്ഞാന ഉത്പാദന സാധ്യതകൾ എവിടെയൊക്കെയുണ്ട് എന്നുള്ള അറിവും എല്ലാവർക്കും ലഭ്യമാകുന്ന സാഹചര്യം വേണം. വിജ്ഞാനത്തിനെ ഉത്പാദനത്തിന് ഉപയോഗപ്രദമാകുന്ന രീതിയിൽ മാറ്റിയെടുക്കാൻ ഒരു സ്റ്റാർട്ട്-അപ്പ് ആവാസ വ്യവസ്ഥ (ecosystem) വേണം. ഇത്തരത്തിലുള്ള മാറ്റങ്ങൾ വന്നാൽ മാത്രമേ നൂതന സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ കൂടുതൽ ഉത്പാദന മേഖലകളിൽ പ്രയോഗത്തിൽ കൊണ്ട് വരാൻ സാധിക്കൂ. അപ്പോൾ മാത്രമേ അഭ്യസ്തവിദ്യരെ നൈപുണ്യ പരിശീലനം നൽകി ഡിജിറ്റൽ പ്ലാറ്റ്ഫോം വഴി ആഗോള തൊഴിൽ വിപണിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കൂ. പുതിയ തലമുറയിലെ തൊഴിൽ സേനയെ വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയുള്ള ഇത്തരം ഒരു പദ്ധതി ഒരു ഫ്ലാഗ്ഷിപ് നയമായി തന്നെ ബജറ്റിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കെ-ഫോൺ പദ്ധതി കൂടി ഫെബ്രുവരിയിൽ പൂർത്തീകരിക്കുമ്പോൾ ഇത്തരം ഒരു ഡിജിറ്റൽ സമ്പദ്ഘടന നിലവിൽ വരുന്നതിനുള്ള അടിസ്ഥാനപരമായ ഒരു പശ്ചാത്തല സൗകര്യം നിലവിൽ വന്നിരിക്കും. ബിപിഎൽ കുടുംബങ്ങൾക്ക് ഇന്റർനെറ്റ് സൗജന്യമായി ലഭിക്കും. ഇന്റർനെറ്റിന്റെ ഗുണനിലവാരം ഉയരും. ഒപ്പം തന്നെ, എല്ലാ ദരിദ്ര കുടുംബങ്ങളിലെയും കുട്ടികൾക്ക് 25 ശതമാനം സബ്‌സിഡിയോടെ ലാപ്‌ടോപ്പുകളും ലഭ്യമാക്കാൻ ബജറ്റ് ലക്ഷ്യമിടുന്നു. ഇതൊക്കെ വഴി നിലവിലുള്ള ഡിജിറ്റൽ ഡിവൈഡ് ഒരു പരിധി വരെ കുറച്ചു കൊണ്ട് വരാൻ കഴിയും എന്നാണു പ്രതീക്ഷ.

അഞ്ചാമതായി, ഈ വിജ്ഞാന വളർച്ചക്ക് ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയുടെ മികവ് കൂട്ടൽ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. സ്‌കൂൾ രംഗത്തു നമ്മൾ കൈവരിച്ച നേട്ടങ്ങൾ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും കൈവരിക്കുക എന്ന പ്രധാന ലക്‌ഷ്യം ബജറ്റ് മുൻപോട്ടു വെക്കുന്നു.
കേരളത്തിലെ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലെ എൻറോൾമെന്റ് റേഷ്യോ ഇപ്പോഴത്തെ 37 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് 75 ശതമാനമായെങ്കിലും ഉയർത്തണം. ഇതിനായി 10 ശതമാനം സീറ്റ് വർദ്ധന, പുതിയ കോഴ്സുകൾ എന്നിവ വഴി 20000 പേർക്ക് അധിക പഠനസൗകര്യം ഒരുക്കും. ഗവേഷണ സൗകര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്തും. 150 അധ്യാപക തസ്തികകളെങ്കിലും പുതിയതായി അനുവദിക്കും. അഫിലിയേറ്റഡ് കോളജുകളിലെ ക്ലാസ് മുറികൾ മുഴുവൻ ഡിജിറ്റലൈസ് ചെയ്യും; ഇതിനായി 2000 കോടി രൂപയുടെ കിഫ്ബി ധനസഹായം ഉണ്ടാവും. സർവ്വകലാശാലകൾക്കുള്ളിൽ 30 മികവിന്റെ കേന്ദ്രങ്ങൾ കൊണ്ട് വരും. 500 പോസ്റ്റ് ഡോക്ടറൽ ഫെലോഷിപ്പുകൾ പുതിയതായി കൊണ്ട് വരും. വലിയ മാറ്റം തന്നെ കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തുണ്ടാവും എന്ന് തീർച്ചയായും പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്.

ഇവക്കൊപ്പം തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ് വ്യവസായ രംഗത്ത് വലിയ കുതിച്ചുചാട്ടം ലക്ഷ്യമാക്കി നടപ്പിൽ വരുത്താൻ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള വിഷയങ്ങൾ. ഏതാണ്ട് 50000 കോടി രൂപ മുതൽമുടക്കു വരുന്ന 3 വ്യവസായ ഇടനാഴികളുടെ നിർമ്മാണം ഈ വർഷം ആരംഭിക്കും എന്നതാണ് ഒരു പ്രധാന പ്രഖ്യാപനം. ഈസ് ഓഫ് ഡൂയിങ് ബിസിനസ് മെച്ചപ്പെടുത്താൻ പരിശ്രമങ്ങൾ ഉണ്ടാവും. വ്യവസായ പാർക്കുകളിൽ ഭൂമിയുടെ നികുതി 10 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് 5 ശതമാനമായി കുറച്ചു. കേരളത്തിന്റെ സമ്പദ്ഘടനക്ക് വലിയ സംഭാവനകൾ നൽകുന്ന ടൂറിസം രംഗത്തിനായി പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധയുണ്ടാവും. ഒട്ടേറെ തൊഴിൽ നഷ്ടം ഉണ്ടായിട്ടുള്ള മേഖല എന്ന നിലയിൽ കേരള വിനോദസഞ്ചാര തൊഴിലാളി ക്ഷേമനിധി ബോർഡ് ആരംഭിക്കും. എത്രയും പെട്ടെന്ന് തന്നെ ടൂറിസം രംഗത്ത് പുനർജീവിപ്പിക്കൽ ലക്ഷ്യമാക്കി ടൂറിസം വിപണനത്തിനായി എക്കാലത്തെയും ഉയർന്ന തുക - 100 കോടി രൂപ - അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്.

എല്ലാ വിഷയങ്ങളിലും തൊടാൻ ഈ ലേഖനത്തിൽ സ്ഥലപരിമിതി മൂലം സാധിച്ചിട്ടില്ല. പ്രധാന വിഷയങ്ങളിൽ തൊട്ടു പോകാനേ സാധിച്ചിട്ടുള്ളൂ. എന്നാലും ബജറ്റിന്റെ മർമ്മം മനസ്സിലാക്കാൻ ഈ ചെറുകുറിപ്പ് മതിയാകും എന്ന് കരുതുന്നു. അഞ്ചു വർഷത്തെ ഭരണമികവ് തുടർഭരണത്തിലേക്കു നയിക്കും എന്ന ആത്മവിശ്വാസം പൊതുജനങ്ങൾക്കിടയിൽ വളരുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തിൽ അടുത്ത കേരളവികസനഘട്ടത്തിലേക്കുള്ള - അടുത്ത 5 വർഷത്തെ നയപരിപാടികൾ എങ്ങനെയാവണം എന്ന് കുറിച്ചിടുന്ന - ഒരു രേഖയായി ബജറ്റിനെ വായിക്കാം എന്നതിൽ സംശയമില്ല. ഈ രേഖക്ക് കൃത്യമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയമുണ്ട്. നവകേരള നിർമ്മാണത്തിനുള്ള ഇടതുപക്ഷ വീക്ഷണത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം.

Source: https://www.deshabhimani.com/articles/r-ramkumar-kerala-budget-2021/919687

കിഫ്‌ബി: മൂന്ന് സംശയങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും

https://www.deshabhimani.com/articles/kiifb-projects-kerala-faq/909265

കോവിദാനന്തര കേരളത്തിലെ കാർഷിക രംഗം

 ആർ. രാംകുമാർ

കേരളത്തിലെ കാർഷിക രംഗത്ത് ഒരു കുതിച്ചുചാട്ടം ലക്ഷ്യമാക്കി കേരള സർക്കാർ മുന്നോട്ടു വച്ചിട്ടുള്ള നയപരിപാടിയാണ് "സുഭിക്ഷ കേരളം". കോവിദ് കാലത്തെ സാഹചര്യങ്ങൾ മുൻനിർത്തി പ്രഖ്യാപിച്ചതാണെങ്കിലും, ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ മുന്നണി സർക്കാരിന്റെ കഴിഞ്ഞ ഏകദേശം നാല് വർഷത്തെ നയപരിപാടികളുടെ തുടർച്ചയും ഇതിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ചും പതിമൂന്നാം പഞ്ചവത്സര പദ്ധതിയിൽ ഈ സർക്കാർ വിഭാവനം ചെയ്ത കാർഷിക നയത്തിന്റെ അടുത്തൊരു ഘട്ടമായി "സുഭിക്ഷ കേരളം" പദ്ധതിയെ കാണാം. ഈ പദ്ധതിയെ കേരളത്തിന്റെ കാർഷിക മേഖലയിലെ പ്രധാന വെല്ലുവിളികളുമായി ചേർത്ത് നിർത്തി ഒരു പരിശോധനക്കും ചർച്ചക്കും വിധേയമാക്കുകയാണ് ഈ കുറിപ്പിന്റെ ഉദ്ദേശം.

കോവിദും കൃഷിയും

കോവിദ് മഹാമാരിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ലോകമെമ്പാടും കാർഷിക രംഗത്തെ കുറിച്ച് പുതിയ ചർച്ചകൾ നടക്കുകയാണ്. ആഗോള രംഗത്തെ ഭക്ഷ്യ ഉത്പാദനവും ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ ആഭ്യന്തര ഭക്ഷ്യ ഉത്പാദനവും ഇന്ന് നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് പര്യാപ്തമാണ്. എന്നാൽ മഹാമാരി നീണ്ടു പോയാൽ ചില പ്രശ്ങ്ങൾ ഉടലെടുക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അത് ഉത്പാദനത്തിന്റെ അഭാവം മൂലമല്ല മറിച്ച് വിപണനത്തിന്റെ തകരാറുകൾ കാരണമാണ്. ലോക്‌ഡൗൺ മൂലമുണ്ടായ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധി സപ്ലൈ ചെയിനുകളുടെ തകർച്ചയാണ്. അന്താരാഷ്‌ട്ര വ്യാപാരം നിലച്ചു. തുറമുഖങ്ങൾ അടച്ചു പൂട്ടി. ലോജിസ്റ്റിക്സ് രംഗവും ചരക്ക് ഗതാഗതവും താറുമാറായി. ഇതു മൂലം, വിവിധ സമൂഹങ്ങൾ അവർക്കു കഴിയുന്ന വിധം ഭക്ഷ്യ ഉത്പന്നങ്ങൾ അവിടവിടെ തന്നെ ഉത്പാദിപ്പിക്കണം എന്ന ചിന്ത ഇന്ന് ലോകമെമ്പാടും ഉയർന്നു വന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിനർത്ഥം എല്ലാ സമൂഹങ്ങളും ഭക്ഷ്യ സ്വയം-പര്യാപ്തമാവണം എന്നല്ല. അതിന് കഴിയുകയുമില്ല. എന്നാൽ സ്വയം-പര്യാപ്തത മെച്ചപ്പെടുത്താൻ കഴിയും. ഒപ്പം, ഭാവിയിലേക്ക് ഇത്തരം ആഘാതങ്ങളിൽ നിന്ന് പരിക്കുകളേൽക്കാത്ത തരത്തിൽ നമ്മുടെ കാർഷിക വിപണന രംഗത്തേയും സപ്ലൈ ചെയിനുകളെയും പൊളിച്ചെഴുതാനും കഴിയണം.

ഇത്തരത്തിൽ ചിന്തകൾ ഉയർന്നു വരാൻ ഒരു കാരണമുണ്ട്. കോവിദ് മഹാമാരിയുടെ അനുഭവം ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ ഭാവിയിലും ഉയർന്നു വന്നേക്കാം എന്ന ഭീതിയുളവാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എല്ലായിടത്തും തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. സ്ഥാപനങ്ങൾ അടച്ച് പൂട്ടുന്നു. കുടുംബങ്ങളുടെ വരുമാനം വലിയ രീതിയിൽ കുറയുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, ഗ്രാമീണ മേഖലയിലെങ്കിലും, തൊഴിലുകൾ സംരക്ഷിക്കാൻ ഏറ്റവും ഗുണമുള്ള ഇടപെടൽ ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വയം-തൊഴിൽദാതാവായ കാർഷിക മേഖലയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക എന്നതാണ്.

ഇത് നമ്മുടെ സാമ്പത്തിക നയപരിപാടികളിൽ ഒരു മാറ്റം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. കൃഷിയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം എന്നുണ്ടെങ്കിൽ വ്യവസായ മേഖലയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത് പോലെയല്ല. വ്യാവസായിക വിപ്ലവം പൂർത്തിയായ രാജ്യങ്ങളിൽ പോലും സബ്‌സിഡിയില്ലാത്ത കൃഷിയെന്നത് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തതാണ്. അതിനാൽ, ഇന്ത്യയെ പോലുള്ള ഒരു രാജ്യത്ത്‌ പൊതുമേഖലയുടെയും സർക്കാരിന്റെ നേരിട്ടുള്ളതുമായ ഇടപെടൽ വർദ്ധിപ്പിക്കാതെ കാർഷിക മേഖലയിൽ വളർച്ച സാധ്യമല്ല. എന്നാൽ നവലിബറൽ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞരും മോഡി സർക്കാരുമൊക്കെ തന്നെ ഈ വിധത്തിലല്ല ചിന്തിക്കുന്നത്. അവർ കോവിദ് പ്രതിസന്ധിയുടെ മറവിൽ സ്വകാര്യ-കോർപൊറേറ്റ് മേഖലക്ക് എങ്ങനെയൊക്കെ കാർഷിക മേഖലയെ കൂടുതൽ തുറന്നു കൊടുക്കാം എന്ന ചിന്തയിലാണ്. സർക്കാരിന്റെ ഇടപെടൽ എങ്ങിനെയൊക്കെ ചുരുക്കാം എന്ന ആലോചനയിലാണ്. ഈ നയപരിപാടിക്കെതിരെ ശക്തമായ മുന്നേറ്റങ്ങൾ ഉയർന്നു വരേണ്ടതുണ്ട്. കേരളം പോലുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നമുക്ക് ഇതിനു ബദലുകൾ സൃഷ്ടിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സ്വകാര്യ മേഖലയെ പൂർണമായും ഒഴിവാക്കുന്ന നടപടികളല്ല നമ്മൾ ബദലുകൾ എന്നത് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. മറിച്ച്, കർഷകരുടെ താത്പര്യങ്ങൾ പൂർണമായും സംരക്ഷിക്കുന്ന, പൊതുമേഖലയുടെയും സർക്കാരിന്റെയും മേൽനോട്ടത്തിലും നേതൃത്വത്തിലുമുള്ള, അതേ സമയം സ്വകാര്യ വിപണികളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിടത്ത് ആശ്രയിക്കുന്ന ഒരു പുരോഗമനപരമായ ബദലാണ് നമ്മൾ നവലിബറൽ നയങ്ങൾക്കെതിരായി ആലോചിക്കേണ്ടത്.

ഈ ഒരു കാഴ്ചപ്പാടിൽ തന്നെയാണ് "സുഭിക്ഷ കേരളം" പദ്ധതിയും ആവിഷ്കരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

കേരളത്തിലെ കാർഷിക രംഗം: വെല്ലുവിളികൾ

കേരളത്തിലെ ഭൂപരിഷ്‌കരണത്തിന്റെ ഫലമായി നമ്മുടെ കാർഷിക രംഗത്തുണ്ടായ ഒരു പ്രധാന മാറ്റം ചെറുതുണ്ട് ഭൂമികളുടെ ആധിക്യമാണ്. തോട്ടവിളകൾക്ക് പുറത്തുള്ള ഭൂമിയെടുത്താൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷം കൃഷിയിടങ്ങൾക്കും ഒരേക്കറിൽ താഴെ മാത്രമാണ് വിസ്തൃതി. അതിനാൽ വലിപ്പത്തിന്റെ സാമ്പത്തികഗുണങ്ങൾ നേടിയെടുക്കാൻ ഈ കൃഷിയിടങ്ങളിൽ സാധിക്കുന്നില്ല. വലിയ തോതിലുള്ള നിക്ഷേപങ്ങൾ നടക്കുന്നില്ല. പല ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യകളും പ്രയോഗത്തിൽ വരുത്താൻ സാധിക്കുന്നില്ല. ഇത് കേരളത്തിലെ കാർഷിക രംഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന ദൗർബല്യമാണ്.

ഇതിനൊപ്പം കാണേണ്ട മറ്റ് ചില ദൗർബല്യങ്ങൾ കൂടിയുണ്ട്. ഒന്ന്, മറ്റു സംസ്‌ഥാനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച്, കേരളത്തിൽ കൃഷിയെ മുഖ്യ വരുമാന സ്രോതസ്സായി ആശ്രയിക്കുന്ന കുടുംബങ്ങൾ കുറവാണ്. മൊത്തം ഗ്രാമീണകുടുംബങ്ങളുടെ 27 ശതമാനം മാത്രം. ഇന്ത്യയിലെ ഗ്രാമീണ മേഖല മൊത്തമെടുത്താൽ ഇത് 61 ശതമാനം വരും. ഇത് കൊണ്ട് തന്നെ, കൃഷിഭൂമി സ്വന്തമായുള്ള പല കുടുംബങ്ങൾക്കും ഗൗരവമായി കൃഷി ചെയ്യാൻ സമയമോ താല്പര്യമോ ഇല്ല. ഇത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് വലിയ രീതിയിൽ തന്നെ നെൽപ്പാടങ്ങളും പറമ്പുകളും തരിശായിടുന്ന അവസ്‌ഥയുള്ളത്. രണ്ട്, കേരളത്തിന്റെ കാർഷിക മേഖലയുടെ നട്ടെല്ല് നാണ്യവിളകളാണ്. ഒട്ടു മിക്ക നാണ്യവിളകളുടെയും വിലകൾ ആഗോള വിപണിയിലെ കാർഷികവിലകളുമായി ഏറെ സമന്വയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തത്ഫലമായി, കേരളത്തിന്റെ നാണ്യവിളകളുടെ സാമ്പത്തിക സാധ്യതകൾ നമ്മുടെ പ്രവർത്തിയുടെ പരിധിക്ക് പുറത്താണ് നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നത്. മൂന്ന്, ആവശ്യത്തിനുള്ള കർഷകത്തൊഴിലാളികളുടെ അഭാവം കാർഷിക മേഖലയുടെ വളർച്ചക്ക് വലിയൊരു തടസ്സമായി നിലനിൽക്കുന്നു. മുൻപുണ്ടായിരുന്ന കർഷത്തൊഴിലാളികളിൽ വലിയൊരു പങ്ക് ഇന്ന് കാർഷികേതര-വൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കായികാദ്ധ്വാനത്തോട് സമൂഹം പൊതുവിൽ പുലർത്തുന്ന അവജ്ഞ മൂലം പുതിയ തലമുറ കർഷകത്തൊഴിലാളികളായി കടന്നു വരുന്നില്ല. യന്ത്രവൽക്കരണത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ് ഇത് കാണിക്കുന്നതെങ്കിൽ പോലും, ആദ്യം സൂചിപ്പിച്ച ദൗർബല്യം മൂലം അത് നടക്കുന്നുമില്ല.

ഈ ദൗർബല്യങ്ങൾക്കിടയിലും കേരളത്തിലെ കാർഷിക മേഖലയിലെ പ്രധാന വെല്ലുവിളി നമുക്ക് കൃത്യമായി തന്നെ വരച്ചിടാവുന്നതാണ്. ഉത്പാദനവും ഉത്പാദനക്ഷമതയും വർദ്ധിപ്പിക്കുക എന്നതാണത്. ഇന്ന് കേരളത്തിലെ റബ്ബർ ഒഴിച്ച് നിർത്തിയാലുള്ള മറ്റു പല വിളകളുടെയും ഉത്പാദനക്ഷമത ഇന്ത്യയിലെ ശരാശരി ഉത്പാദനക്ഷമതയെക്കാളും കുറവാണ്. മാത്രമല്ല, കേരളത്തിലെ തന്നെ ഗവേഷണ-പരിതസ്‌ഥികൾക്കുള്ളിൽ നേടാമെന്ന് സ്‌ഥാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഉത്പാദനക്ഷമതയെക്കാളും കുറവാണ്. കാർഷിക ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഇതിനെ "യീൽഡ് ഗാപ്" (ഉത്പാദനക്ഷമതയിലെ വിടവ്) എന്നാണു വിളിക്കുക. ഈ ഉത്പാദന വളർച്ച കർഷകന്റെ വരുമാനം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതാവണം, ഒപ്പം തന്നെ പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദവുമാവണം. ഇതിനായി നമുക്ക് പുതിയൊരു കാർഷിക സങ്കല്പം തന്നെ വേണ്ടതുണ്ട്. കോവിദ് മഹാമാരിക്ക് മുൻപ് തന്നെ ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ മുന്നണി സർക്കാരിന്റെ കാർഷിക നയങ്ങൾ ഈയൊരു പരിപ്രേക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഇടതുമുന്നണി സർക്കാരും കൃഷിയും

ഈ സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ വരുമ്പോൾ കാർഷിക മേഖലയിൽ വലിയ പ്രതിസന്ധി നിലനിന്നിരുന്നു. അധികം കണക്കുകളൊന്നും ഉദ്ധരിച്ച് സമയം പാഴാക്കേണ്ടതില്ല. കേരളത്തിലെ മൊത്തം കാർഷിക വരുമാനം പരിശോധിച്ചാൽ മതിയാകും (പട്ടിക 1 കാണുക). 2011-12 വർഷത്തിൽ കേരളത്തിന്റെ മൊത്തം കാർഷിക മൂല്യവർദ്ധനവ് ഏകദേശം 48,376 കോടി രൂപയായിരുന്നു. യു ഡി എഫ് സർക്കാരിന്റെ അവസാന വർഷത്തിന് ശേഷമുള്ള 2016-17 വർഷമെടുത്താൽ ഇത് 43,355 കോടി രൂപയായി ചുരുങ്ങി. അതായത് ഏകദേശം 5000 കോടി രൂപ കണ്ട് മൂല്യവർദ്ധനവ് ചുരുങ്ങി. വളർച്ചാ നിരക്കിന്റെ കുറവല്ല ഇവിടെയുണ്ടായത്. മൂല്യവർദ്ധനവിന്റെ കേവലമായ കുറവാണ്. കാർഷിക മേഖലയിലുണ്ടായ ഈ തകർച്ച ഏതാണ്ട് പൂർണമായും അനുഭവിച്ചത്‌ വിള പരിപാലന മേഖലയാണ്. വിള പരിപാലന രംഗത്ത് തകർച്ചയായിരുന്നുവെങ്കിൽ അനുബന്ധ മേഖലകളായ മൃഗപരിപാലനം, മത്സ്യബന്ധനം എന്നിവയിലാകട്ടെ ഏതാണ്ട് സ്തംഭനാവസ്ഥയാണ് യു ഡി എഫ് കാലഘട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായത്.

പട്ടിക 1: കൃഷിയിലേയും അനുബന്ധ മേഖലകളിലേയും മൂല്യവർദ്ധനവ് കേരളത്തിൽ, 2011-12 മുതൽ 2018-19 വരെ, കോടി രൂപയിൽ   

 മറ്റു ചില പൊതു പ്രശ്നങ്ങൾ കൂടി ഇവിടെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. കേരളത്തിലെ തരിശു ഭൂമിയുടെ വിസ്തീർണ്ണം വലിയ തോതിൽ കുറഞ്ഞു വരികയായിരുന്നു. എഴുപതുകളിൽ മൊത്തം ഭൂമിയുടെ ഒരു ശതമാനം മാത്രമേ കേരളത്തിൽ തരിശായുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ 2016 ആയപ്പോഴേക്കും അത് ഏകദേശം നാല് ശതമാനമായി ഉയർന്നു. നെല്ലിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം കുറഞ്ഞു വരുന്നതായിരുന്നു ഇതിനു പ്രധാന കാരണം. എഴുപതുകളിൽ ഏകദേശം 8.5 ലക്ഷം ഹെക്ടർ ഭൂമിയിൽ നെല്കൃഷിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ 2016-17 ആയപ്പോഴേക്കും ഇത് 2 ലക്ഷം ഹെക്ടറായി ചുരുങ്ങി. മൊത്തത്തിൽ കുറഞ്ഞ ഭൂമിയിൽ ഒരു പങ്ക് റബ്ബർ, നാളികേരം മുതലായ വിളകളിലേക്കാണ് മാറ്റപ്പെട്ടതെങ്കിൽ മറ്റൊരു ഭാഗം തരിശായി കിടക്കുന്ന സ്ഥിതിയുണ്ടായി. മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രശ്നം ഒരേ ഭൂമിയിൽ എത്ര തവണ വിളയിറക്കാൻ കഴിയുന്നു എന്ന പരിശോധനയാണ്. 2001 വർഷത്തിൽ ഒരു ഏക്കർ ഭൂമിയിൽ, ശരാശരിയായി, 1.36 തവണ കൃഷിയുണ്ടായിരുന്നു. 2011 ആയപ്പോഴേക്കും ഇത് 1.3 തവണയായി ചുരുങ്ങി. എന്നാൽ 2016 ആയപ്പോൾ 1.26 ആയി വീണ്ടും കുറഞ്ഞു. ഇത് കൃഷിക്കാരന്റെ വരുമാനത്തെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന വിഷയമാണ്. കൂടുതൽ തവണ ഒരേ ഭൂമിയിൽ വിവിധ വിളകൾ കൃഷി ചെയ്യുക വഴി കൃഷിക്കാരന്റെ വരുമാനം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നു. ഇതിനു കഴിയാത്തത് ഒരു പോരായ്മയായി വരുന്നു.

ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് എൽ ഡി എഫ് സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ വന്നത്. ഈ സർക്കാരിന്റെ പതിമൂന്നാം പഞ്ചവത്സര പദ്ധതിയിലെ ഒരു പ്രധാന ഘടകം കൃഷിയുടെയും അനുബന്ധ മേഖലയുടെയും വികസനമായിരുന്നു. ഉത്പാദനം, വരുമാനം, സുസ്ഥിരത എന്നീ മൂന്ന് തൂണുകളിലൂന്നിയായിരിക്കും ഈ നയം നടപ്പിൽ വരുത്തപ്പെടുക എന്നും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. ഉത്പാദനവും വരുമാനവും വർദ്ധിക്കണമെങ്കിൽ ഉത്പാദനക്ഷമത ഉയരണം. ഇതല്പം ദീർഘമായി പരിശോധിക്കേണ്ട വിഷയമാണ്. യീൽഡ് ഗ്യാപ്പിനെ പറ്റി നേരത്തെ പരാമർശിച്ചുവല്ലോ. എന്നാൽ ഇതൊരു പ്രശ്നമായി കേരളത്തിലെ കാർഷിക നയങ്ങളോ കാർഷിക രംഗത്തെ ചർച്ചകളോ പരിഗണിയ്ച്ചിട്ടേയില്ല എന്നതാണ് വസ്തുത. കേരളത്തിലെ ഉത്പാദനക്ഷമതയുടെ ചില കണക്കുകൾ പരിശോധിച്ചാൽ വിഷയത്തിന്റെ ആഴം മനസ്സിലാകും (പട്ടിക 2 കാണുക). തിരഞ്ഞെടുത്ത ചില കാർഷിക-പരിസ്ഥിതി യൂണിറ്റുകളിലെ തിരഞ്ഞെടുത്ത വിളകൾക്കാണ് ഇത് പട്ടികയിൽ കണക്കിലാക്കിയിരിക്കുന്നത്. 

പട്ടിക 2 കാണിക്കുന്നത് പല പ്രദേശങ്ങളിലും പല വിളകളിലും നമുക്ക് 150 മുതൽ 628 ശതമാനം വരെ ഉത്പാദനക്ഷമത വർദ്ധിപ്പിക്കാം എന്നതാണ്. ഇത് നേടിയെടുക്കുന്നത് അസാധ്യമല്ല; കാരണം, പട്ടികയിൽ തന്നെ കാണും പോലെ, ഇപ്പോൾ തന്നെ അവിടുത്തെ പല കർഷകർക്കും ഉയർന്ന ഉത്പാദനക്ഷമത ലഭിക്കുന്നുണ്ട്. ജലസേചന സൗകര്യം കുറവായ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിലവിലെ സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ ഉപയോഗിച്ച് കൊണ്ട് തന്നെ ഈ വിടവ് നികത്താൻ സാധിക്കും. സാങ്കേതിക വിദ്യകളുടെ ഉപയോഗത്തിലെ കുറവ് പലയിടത്തും ഒരു വലിയ പ്രശ്നം തന്നെയാണ്.  കൂടുതലായും മണ്ണ്, ജല-ലഭ്യത, നല്ല വിത്ത്, രാസവള പ്രയോഗം എന്നിവയിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ കാരണമാണ് ഈ വിടവ് നിലനിൽക്കുന്നത്. കുമ്മായം, പച്ചിലവളങ്ങൾ, പൊട്ടാഷ് വളങ്ങൾ, കീടനാശിനികൾ, കുമിൾനാശിനികൾ എന്നിവയുടെ പൂർണമായ അഭാവമോ ഉപയോഗത്തിലെ വലിയ തോതിലുള്ള അപര്യാപ്തതയോ എല്ലാം ഉത്പാദന വിടവ് നിലനിൽക്കാൻ ഇട നൽകുന്നു എന്നാണ് പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്.  ഓരോ പ്രദേശത്തിനും കേരള കാർഷിക സർവകലാശാല കൃത്യമായ അളവുകളിലുള്ള പ്രയോഗങ്ങൾ ശുപാർശ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത് പലയിടത്തും കൃഷിയിടങ്ങളിൽ നടപ്പിൽ വരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. ഇത് തിരുത്തപ്പെട്ടാൽ മാത്രമേ ഉത്പാദനക്ഷമതയിലെ വിടവ് നികത്താൻ സാധിക്കൂ.

കൂട്ടത്തിൽ പറയട്ടെ, മുകളിൽ പറഞ്ഞ ശാസ്ത്രീയ രീതികൾ ഉപയോഗത്തിൽ വരുത്തുന്നതിന് പകരം തീർത്തും അശാസ്ത്രീയമായ കൃഷിരീതികൾ "പരമ്പരാഗത കൃഷി" എന്ന പേരും പറഞ്ഞു പ്രചാരത്തിൽ കൊണ്ട് വരാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ നമുക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവയെ അവഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ചും "സീറോ ബജറ്റ് നാച്ചുറൽ ഫാർമിംഗ്" എന്ന പേരിൽ നടപ്പിൽ വരുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന രീതികൾ. ആർ.എസ്.എസ്സിന്റെ കൂടാരത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന ഈ കൃഷിരീതിക്കൊപ്പം വായിക്കേണ്ടതാണ് ആത്മീയ കൃഷി, ഹോമിയോ കൃഷി, വൃക്ഷായുർവേദം തുടങ്ങിയ അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾക്ക് തുല്യമായ പ്രചാരങ്ങൾ. പരിസ്ഥിതിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ എന്ന പേരിലാണ് ഇവയിൽ പലതും അവതരിക്കുന്നത്. ഇടതുപക്ഷത്തെ ചിലർ പോലും ഈ പ്രചാരത്തിൽ വീണു പോയിട്ടുണ്ട് എന്നത് സങ്കടകരമാണ് എന്നേ പറയാൻ കഴിയൂ. അത് പോലെ തന്നെയാണ് കാർഷിക സർവകലാശാലയിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് കൃഷിയറിയില്ല എന്ന രീതിയിലുള്ള വങ്കത്തരങ്ങൾ. കേരളത്തിലെ കാർഷിക രംഗത്തിന് തുല്യതയില്ലാത്ത സംഭാവനകളാണ് സർവകലാശാലയിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ നൽകിയിട്ടുള്ളത്. ഈ സംഭാവനകൾക്ക് മേൽ നിന്ന് കൊണ്ട് മാത്രമേ ഭാവിയിലെ കാർഷിക ശാസ്ത്രവും വികസിക്കുകയുള്ളൂ എന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം.

ഇത് കൊണ്ട് തന്നെ, യീൽഡ് ഗ്യാപ് കുറക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തിനാണ് പതിമൂന്നാം പഞ്ചവത്സര പദ്ധതി 2017 മുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകിയത്. ഇവിടെ നമുക്ക് കൃത്യമായ ഫലങ്ങൾ ഉടൻ ലഭിക്കുകയില്ല; ഏകദേശം 5 വർഷമെങ്കിലും കഴിഞ്ഞാലേ ഇതിന്റെ ഫലം വ്യക്തമായി കാണാനാവൂ. എന്നാൽ ഇത് മാത്രമല്ല. കൃഷിഭൂമിയുടെ വിസ്തീർണ്ണം തന്നെ കുറഞ്ഞു വരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞുവല്ലോ. അപ്പോൾ തരിശു ഭൂമിയുടെ വിസ്തീർണം വലിയ തോതിൽ കുറച്ച് കൊണ്ട് വരാനും കഴിയണം. കൃഷിക്കനുയോജ്യമായ ഓരോ തുണ്ട് ഭൂമിയും കൃഷി ചെയ്യപ്പെടണം. അവിടെയാണ് തരിശു-രഹിത കൃഷി എന്ന ആശയം ഇടതു മുന്നണി സർക്കാർ പ്രാധാന്യത്തോടെ അവതരിപ്പിച്ചത്. പഞ്ചായത്തുകളുടെ കൂടി സഹായത്തോട് കൂടി സാമാന്യം നല്ല വിജയങ്ങൾ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഈ വിഷയത്തിൽ നേടിയെടുക്കാനായിട്ടുണ്ട്. നെല്ലിന്റെ കാര്യം മാത്രമെടുത്താൽ ഇത് വ്യക്തമാവും. ദശകങ്ങളായി നെല്ല് കൃഷി ചെയ്തിരുന്ന ഭൂമിയുടെ വിസ്തീർണ്ണം കുറഞ്ഞു വരികയായിരുന്നു എന്ന് നമുക്കറിയാം. എന്നാൽ ഈ കുറവിന് അവസാനം കുറിക്കുക എന്ന ചരിത്രപരമായ നേട്ടം എൽ ഡി എഫ് സർക്കാരിന് ഇപ്പോൾ തന്നെ അവകാശപ്പെടാവുന്നതാണ്. ഈ സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ വരുമ്പോഴുണ്ടായിരുന്ന ഏകദേശം 2 ലക്ഷം ഹെക്ടർ ഭൂമിയിൽ തന്നെ ഇപ്പോഴും നെൽകൃഷി നടക്കുന്നുണ്ട്. ഈ സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ 2 ലക്ഷം ഹെക്ടറിൽ നിന്നും മുകളിലേക്ക് വിസ്തീർണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ കഴിയും എന്ന് തന്നെയാണ് പ്രാഥമിക കണക്കുകൾ കാണിക്കുന്നത്. അടുത്ത രണ്ട് വർഷത്തിനുള്ളിൽ 25,000 ഹെക്ടർ സ്ഥലത്ത് നെൽകൃഷി നടത്തണം എന്നതാണ് ലക്‌ഷ്യം.

ഒപ്പം തന്നെ, ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ഓരോ നെൽ കർഷകനും ഹെക്ടറിന് 2000 രൂപ കണ്ട് റോയൽറ്റി അനുവദിച്ചതും ഇടതു മുന്നണി സർക്കാരാണ്. ഈ റോയൽറ്റി നെൽ കർഷകരെ നെൽപ്പാടങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ സഹായിക്കും എന്നാണു പ്രതീക്ഷ. 60 വയസ്സ് കഴിഞ്ഞ എല്ലാ ചെറുകിട കർഷകർക്കും 2008 മുതൽ മാസം 600 രൂപ പെൻഷൻ നല്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇത് 2019ൽ 1200 രൂപയായി വർധിപ്പിക്കാനും ഈ സർക്കാരിന് കഴിഞ്ഞു.

കേരളത്തിൽ നെൽകൃഷി പോലെ തന്നെ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ് പച്ചക്കറി കൃഷി. അഭൂതപൂർവമായ വളർച്ചയാണ് പച്ചക്കറി മേഖലയിൽ ഈ സർക്കാരിന് നേടാനായിട്ടുള്ളത് (പട്ടിക 3 കാണാം). ഈ സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ വരുമ്പോൾ ഏകദേശം 46,500 ഹെക്ടറിൽ വെറും 6 ലക്ഷം മെട്രിക് ടണ്ണായിരുന്നു കേരളത്തിലെ പച്ചക്കറി ഉത്പാദനം. വെറും മൂന്ന് വർഷം കൊണ്ട് ഉത്പാദനം ഇരട്ടിയാക്കാൻ (12 ലക്ഷം മെട്രിക് ടൺ) ഈ സർക്കാരിന് സാധിച്ചു. പച്ചക്കറി കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഭൂമിയുടെ വിസ്തീർണ്ണം ഏകദേശം 82,166 ഹെക്ടറായും വർദ്ധിച്ചു. പച്ചക്കറി ഉൽപാദനത്തിൽ കേരളത്തിന് സ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിക്കാൻ കഴിയും. അടുത്ത മൂന്ന് നാല് വർഷത്തിനുള്ളിൽ സംസ്ഥാനത്ത് പച്ചക്കറി ഉൽപാദനത്തിൽ ഒരു ഇരട്ടിപ്പിക്കൽ കൂടി നടത്തണം എന്നതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ലക്‌ഷ്യം. ഇത് ഉറപ്പാക്കാൻ പ്രത്യേക നടപടികൾ സ്വീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഗ്രാമീണ, നഗര പ്രദേശങ്ങളിൽ ലഭ്യമായ എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളും ഈ സംരംഭത്തിനായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തണം. 

 

മൃഗസംരക്ഷണ മേഖലയിലും യു ഡി എഫ് സർക്കാരിന്റെ കാലത്തെ സ്തംഭനാവസ്ഥ മാറ്റിയെടുത്ത് വളർച്ചയുടെ പാത കൈവരിക്കാൻ ഇടതു മുന്നണി സർക്കാരിന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 2012-13 വർഷത്തിൽ കേരളത്തിലെ പാൽ ഉത്പാദനം ഏകദേശം 28 ലക്ഷം മെട്രിക് ടണ്ണായിരുന്നു. എന്നാൽ 2016-17 ആയപ്പോഴേക്കും കേരളത്തിലെ പാൽ ഉത്പാദനം ഏകദേശം 25 മെട്രിക് ടണ്ണായി ചുരുങ്ങി. 2013-14ൽ ഏകദേശം 250 കോടി മുട്ട കേരളത്തിൽ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ 2016-17 ആയപ്പോൾ ഇത് ഏകദേശം 235 കോടി മുട്ടയായി കുറഞ്ഞു. എന്നാൽ ഈ സർക്കാരിന്റെ കാലത്തോ? പാൽ ഉത്പാദനം 2018-19 വർഷത്തിൽ ഏകദേശം 26 ലക്ഷം മെട്രിക് ടണ്ണായി ഉയർത്തി. രണ്ടു പ്രളയങ്ങൾ വന്ന കാലമാണെന്നോർക്കണം. മറ്റൊരു പ്രധാന നേട്ടവും എടുത്ത് പറയേണ്ടതുണ്ട്. ഈ സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ വരുമ്പോൾ ഏകദേശം 9.5 ലക്ഷം ലിറ്റർ പാലിന്റെ ദൈനംദിന ദൗർലഭ്യം കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് വെറും 2.5 ലക്ഷം ലിറ്റർ പാലിന്റെ ദൗർലഭ്യം മാത്രമേ ഉള്ളൂ. ബാക്കി നമ്മൾ കേരളത്തിൽ തന്നെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. 2024 ആകുമ്പോൾ കേരളം ഒരു പാൽ മിച്ചോത്പാദന സംസ്ഥാനമായി മാറും. മുട്ടയുടെ കാര്യത്തിൽ യു ഡി എഫ് സർക്കാരിന്റെ കാലത്തെ തകർച്ച അവസാനിപ്പിച്ച് ഉത്പ്പാദനം കുറയാതെ പിടിച്ച് നിർത്താനും സാധിച്ചു.

പാൽ ഉത്പാദനത്തിലുണ്ടായ വർദ്ധനവ് കൃത്യമായ നയസമീപനത്തിലൂടെ ഉണ്ടായതാണ്. 25 ലക്ഷം മെട്രിക് ടണ്ണിൽ നിന്ന് 30 ലക്ഷം ലിറ്റർ എന്ന വലിയ ഉത്പാദന ലക്‌ഷ്യം ഉന്നമിട്ടു നടപ്പിൽ വരുത്തിയ നയങ്ങളാണ് പതിമൂന്നാം പഞ്ചവത്സര പദ്ധതിയിൽ നമ്മൾ കണ്ടത്. ഇതിനായി ആദ്യം ക്ഷീര സഹകരണ സംഘങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സംഭരണം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടു. 2016 വർഷത്തിൽ 16.3 ലക്ഷം ലിറ്റർ പാൽ മാത്രമാണ് ക്ഷീര സഹകരണ സംഘങ്ങൾ സംഭരിച്ച് വന്നിരുന്നത്. അതായത് മൊത്തം ഉത്പാദനത്തിന്റെ 21 ശതമാനം മാത്രം. ഇത് 30 ശതമാനമെങ്കിലും ആയി വർദ്ധിപ്പിക്കണം എന്നതായിരുന്നു ലക്‌ഷ്യം. 2018-19 വർഷത്തിൽ ക്ഷീര സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ പാൽ സംഭരണം 2016-17ലെ 16.3 ലക്ഷം ലിറ്ററിൽ നിന്ന് 19 ലക്ഷം ലിറ്ററായി വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഈ സർക്കാരിനായി. ഏകദേശം 50000 ഉരുക്കളെയും 25000 കിടാരികളെയും ഡയറി ഫാർമുകൾക്കും കൃഷിക്കാർക്കും വിതരണം ചെയ്യാൻ നടപടികളെടുത്തു. സംസ്ഥാനത്തെ എല്ലാ ബ്ലോക്കുകളിലും രാത്രികാലത്തും വെറ്റിനറി ഡോക്ടറുടെ സേവനം ലഭ്യമാക്കി. ലക്ഷക്കണക്കിന് പുതിയ കൃഷിക്കാരെ കന്നുകാലി ഇൻഷുറൻസ് പദ്ധതിക്ക് കീഴിൽ കൊണ്ട് വന്നു. ഇതൊക്കെ മൂലമാണ് കേരളത്തിന് മേൽപ്പറഞ്ഞ നേട്ടങ്ങൾ മൃഗസംരക്ഷണ മേഖലയിൽ നേടാനായത്.

മത്സ്യബന്ധന രംഗത്ത് ഈ സർക്കാരിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാൽവെപ്പ് ഉൾനാടൻ മത്സ്യബന്ധനം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിലാണ്. എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടായി. ആയിരക്കണക്കിന് കുളങ്ങളും മത്സ്യ-ഫാർമുകളും 2018 വർഷത്തോട് കൂടി തയ്യാറായെങ്കിലും ആ വർഷത്തെ പ്രളയത്തിൽ എല്ലാം ഒലിച്ചു പോയി. ഇത് തിരിച്ചു നേടാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ 2019ൽ വീണ്ടും പ്രളയമുണ്ടായി. ഇതോടു കൂടി കർഷകരുടെ മനസ്സാന്നിദ്ധ്യം വലിയ തോതിൽ തളർന്നു പോയി. ഒരുപാട് കർഷകർക്ക് വലിയ നഷ്ടങ്ങൾ വന്നു ചേർന്നു. ഈ മേഖലയിലെ വളർച്ച വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള തീവ്രശ്രമത്തിലാണ് ഇന്ന് ഫിഷറീസ് വകുപ്പ്.

ഇത്തരത്തിൽ കാർഷിക ഉത്പാദന രംഗത്ത് പ്രധാനപ്പെട്ട നേട്ടങ്ങൾ ഇടതു മുന്നണി സർക്കാരിന് അവകാശപ്പെടാവുന്നതാണ്. എന്നാൽ ഈ നേട്ടങ്ങളെ കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെട്ട രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോകേണ്ടതുണ്ട്. ഈ ഉദ്ദേശത്തോട് കൂടിയാണ് "സുഭിക്ഷ കേരളം" പദ്ധതി ഇന്ന് നടപ്പിൽ വരുത്തി വരുന്നത്.

വേണം പുതിയ കാർഷിക വീക്ഷണം

പഞ്ചായത്തുകളുടെയും വകുപ്പുകളുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ ഇന്ന് നടപ്പിൽ വരുത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സുഭിക്ഷ കേരളം പദ്ധതി കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു നയസമീപനം വഴി ശക്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇല്ലാത്ത പക്ഷം ചിതറി കിടക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളായി അവ ചിലപ്പോൾ ചുരുങ്ങി പോകും. അത്തരം ഒരു നയസമീപനത്തിൻറെ ഒരു ചെറു രൂപരേഖയാണ് താഴെ ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ബൃഹദ് രൂപരേഖ ഒരു ബദൽ കാർഷിക നയമായി തന്നെ കേരള കർഷക സംഘം അവതരിപ്പിച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആ രൂപരേഖയിലുൾപ്പെട്ട ചില വിഷയങ്ങളും ഇവിടെ ഉൾച്ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ആദ്യമായി കാർഷിക മേഖലയിലെ വിള ഉത്പാദന രംഗമെടുക്കാം.

ഒന്ന്, കൂടുതൽ ഭൂമി കൃഷിയിലേക്ക് കൊണ്ട് വരാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് കൃത്യമായ ഒരു ഭൂവിനിയോഗ പദ്ധതി വേണം. നമ്മുടെ ഭൂമിയെ ഏറ്റവും കാര്യക്ഷമമായും സുസ്‌ഥിരമായും ഉപയോഗിക്കാൻ ഇത്തരമൊരു നയമുണ്ടായേ തീരൂ. കൃഷിക്കനുയോജ്യമായ നയങ്ങൾ, നിർമ്മാണ നിഷിദ്ധമേഖലകൾ, വിനോദസഞ്ചാര മേഖലകൾ, വ്യാവസായിക മേഖലകൾ എന്നിങ്ങിനെ വിവിധ മേഖലകളായി ഭൂമിയെ തിരിക്കുന്ന ഒരു പദ്ധതി ഓരോ പഞ്ചായത്തിലും വേണം. മണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തെയും ഉത്പാദന ക്ഷമതയെയും കണക്കിലെടുത്ത് ഓരോ മേഖലകളിലും ഭൂ-സംരക്ഷണ പദ്ധതികളും നമുക്കാവശ്യമാണ്.

രണ്ട്, നമ്മുടെ ഓരോ നദികൾക്കും ഓരോ നദീതട പദ്ധതി വേണം. ഈ നദീതട പദ്ധതികളിൽ അടിസ്‌ഥാനമാക്കിയ നീർത്തടാധിഷ്ഠിത പദ്ധതികളും ഓരോ പ്രദേശങ്ങൾക്കും വേണം. ഭൂമിയെ സംരക്ഷിച്ചു കൊണ്ടുള്ള കാർഷിക സമീപനം നമുക്ക് അനിവാര്യമാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതാണ് കഴിഞ്ഞു പോയ പ്രളയ കെടുതികൾ. ഭൂമിയുടെ ഉപരിതല സവിശേഷതകൾക്കനുസരിച്ച് നീരൊഴുക്കിനാൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഭൂപ്രദേശമാണല്ലോ നീർത്തടം (Watershed). നമ്മുടെ കാർഷിക-അനുബന്ധ വികസന പ്രവർത്തനത്തിന്റെ അടിസ്‌ഥാനഘടകം നീർത്തടാടിസ്‌ഥാനത്തിലേക്ക് മാറേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. കേരളത്തിൽ നീർത്തടങ്ങൾ ശാസ്ത്രീയമായി വിഭജിച്ച് ഇതിനനുസരിച്ചുള്ള ഭൂപടങ്ങൾ വിവിധ വകുപ്പുകളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് അവയുടെ സ്‌ഥാനം ഈ വകുപ്പുകളുടെ പുരാവസ്തു ശേഖരങ്ങളുടെ ഇടയിലാണ് എന്നത് ദുഖകരമാണ്. ഈ സ്‌ഥിതി മാറേണ്ടതുണ്ട്. നീർത്തട വികസനം കൃഷി വകുപ്പിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ഒന്നാണെന്ന ധാരണക്ക് മാറ്റം വരേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. ഒരു നീർമറി പ്രദേശത്തിന് കീഴിൽ വരുന്ന മുഴുവൻ വകുപ്പുകളെയും സർക്കാർ-സർക്കാരിതര സംവിധാനങ്ങളെയും ഏകോപിപ്പിക്കുക വഴി മാത്രമേ നീർത്തട വികസനം സാധ്യമാവൂ.

മൂന്ന്, ഭൂവിനിയോഗ-പദ്ധതികളിലും നീർത്തട-പദ്ധതികളിലും  അടിസ്‌ഥാനമാക്കിയ ഒരു വിള പദ്ധതിയും വേണ്ടതുണ്ട്. അതായത്, ഏതൊക്കെ പ്രദേശങ്ങളിൽ അതാത് ഏതൊക്കെ വിളകളാണ് അനുയോജ്യം എന്ന് നിർദേശിക്കുന്ന ഒരു പദ്ധതി. ഇങ്ങിനെ മാത്രമേ നമുക്ക് ഒരു പരിസ്‌ഥിതി-സൗഹൃദ കൃഷി സമ്പ്രദായം ഇവിടെ കൊണ്ട് വരാൻ കഴിയൂ.

നാല്, മണ്ണറിഞ്ഞുള്ള കൃഷിയാണ് എപ്പോഴും അനുയോജ്യം. മണ്ണ് പരിശോധനയ്ക്കുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ കൂടുതൽ ശക്തമാവണം. മണ്ണ് പരിശോധനയുടെ ഫലങ്ങൾ കൂടി കണക്കിലെടുത്തു കൊണ്ട് വേണം വിളയും വളവും മറ്റു പരിപാലനക്രമങ്ങളും തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ. ഓരോ കർഷകനും പ്രത്യേകമായി തന്നെ ഓരോ Soil Health Card നൽകണം. ഈ കാർഡിനെ അടിസ്‌ഥാനപ്പെടുത്തി ഓരോ കർഷകനും ഏതൊക്കെ സൂക്ഷ്മമൂലകങ്ങളുടെ അഭാവം നികത്തണം, ഏതൊക്കെ വിളകൾ കൃഷി ചെയ്യാം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ ഉപദേശം നൽകാൻ കൃഷി ഓഫീസുകൾക്കു കഴിയണം. മണ്ണ് സാമ്പിളുകൾ പരിശോധിക്കാനുള്ള ലാബുകളും ഇന്ന് വളരെ കുറവാണ്. കൂടുതൽ ലാബുകൾ സ്‌ഥാപിക്കാനാകണം. കാർഷിക സർവകലാശാലയുടെ ഓരോ ഗവേഷണ സ്‌ഥാപനത്തിലും ഇതിനുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ നിർമ്മിക്കണം.

അഞ്ച്, നമ്മുടെ കാർഷിക ഗവേഷണ-വിജ്ഞാന വ്യാപന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തണം. ഇവിടെ കാർഷിക ഗവേഷണത്തിലേർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രധാന സ്‌ഥാപനങ്ങൾ കേരള കാർഷിക സർവകലാശാലയും ദേശീയ കാർഷിക ഗവേഷണ കൗൺസിലിന്റെ ഗവേഷണ സ്‌ഥാപനങ്ങളും വിവിധ വാണിജ്യ വിള ബോർഡുകളുമാണ്. നമ്മുടെ സമൃദ്ധമായ കാർഷിക ജൈവവൈവിധ്യത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട എല്ലാ വിളകളിലും വളരെയേറെ ഗവേഷണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ, പരമ്പരാഗത ശൈലിയിലുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾക്കു പകരം പ്രശ്ന-പരിഹാരത്തിനുതകുന്ന പ്രയോഗക്ഷമതയുള്ള ഗവേഷണ പദ്ധതികൾക്ക് രൂപം നൽകുകയും നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, നമ്മുടെ ചെറു-കൃഷിയിടങ്ങളിൽ എളുപ്പത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാനും പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനും കഴിയുന്ന യന്ത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുക, ഓരോ പ്രാദേശിക മേഖലക്കും യോജ്യമായ വിത്തിനങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കുക എന്നിവ. മാത്രമല്ല, ഇത് വരെയും കർഷകരുടെ മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടില്ലാത്ത ഗവേഷണഫലങ്ങൾ കൂടുതൽ കർഷകരിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നതിനുള്ള വിജ്ഞാനവ്യാപന പ്രവർത്തനങ്ങളും തീവ്രതയോടെ നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഗവേഷണ കേന്ദ്രങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ള വിവിധ സംയോജിത-ബഹുവിള മാതൃകകൾ ഇനിയും കർഷകരിലേക്കെത്തിയിട്ടില്ല. ഇങ്ങിനെ, ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യകളിലെ അനന്തമായ സാധ്യതകൾ കേരളത്തിലെ കർഷകർക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കണം.

ആറ്, ജൈവസാങ്കേതികവിദ്യ, ജനിതക എഞ്ചിനീയറിംഗ് സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ എന്നിവ നിയന്ത്രിതവും ഉചിതവുമായി പ്രയോഗിച്ചു കൊണ്ട് രോഗപ്രതിരോധശേഷിയുള്ളതും ഉത്പാദനക്ഷമതയുള്ളതും കാലാവസ്‌ഥാ വ്യതിയാനങ്ങളെ ചെറുക്കുന്നതുമായ വിത്തിനങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയണം. നമുക്കിനി വേണ്ടത് കാലാവസ്‌ഥാ വ്യതിയാനത്തിന്റെയും പ്രകൃതിക്ഷോഭത്തിന്റെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ മൂപ്പു കുറഞ്ഞതും രോഗപ്രതിരോധശേഷിയേറിയതും മണ്ണിലെ വർദ്ധിച്ച ലവണാംശത്തെ അനുരോധിക്കുന്നതുമായ നെല്ലിനങ്ങളാണ്. രോഗപ്രതിരോധശേഷിയുള്ളതും ഉയരം കുറഞ്ഞതും ഉത്പാദന വർദ്ധനവുള്ളതുമായ തെങ്ങിനങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കണം. കൃത്യതാ കൃഷിക്കും പോളിഹൌസ് കൃഷിക്കും ഉപയുക്തമായ അത്യുത്പാദന ശേഷിയുള്ള സങ്കരയിനം പച്ചക്കറിയിനങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ച്ചെടുക്കണം. ബഹുരാഷ്ട്ര കുത്തകകളിൽ നിന്നും വൻ വിലക്ക് കർഷകർക്ക് വാങ്ങേണ്ടി വരുന്ന സങ്കരയിനം വിത്തുകൾക്ക് ബദലുകൾ നിർമ്മിച്ച്ചെടുക്കാൻ കഴിയണം.

ഏഴ്, മണ്ണിലെ പോഷകസമൃദ്ധി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് സൂക്ഷ്മമൂലകങ്ങളുടെ അഭാവം പെട്ടെന്ന് കണ്ടെത്താനും അത് പരിഹരിക്കാനുമുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യകളും വളമിശ്രിതങ്ങളും നമ്മുടെ ഗവേഷകർ വികസിപ്പിക്കണം. കേരളത്തിലെ വിവിധ കാർഷിക കാലാവസ്‌ഥാ മേഖലകളിലെ സവിശേഷതകളനുസരിച്ച് ഓരോ വിളക്കും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം ശാസ്ത്രീയ ശുപാർശകൾ ആവിഷ്‌ക്കരിക്കണം. ഇതിന്റെ ആദ്യ പടി കൃഷി വകുപ്പ് കാർഷിക സർവകലാശാലയുമായി സഹകരിച്ച് കൊണ്ട് ഇപ്പോൾ തന്നെ സ്വീകരിച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 

എട്ട്, കേരളത്തിന്റെ ഒരു സവിശേഷതയാണ് 41 നദികളുടെ പശ്ചിമ ഘട്ടത്തിൽ നിന്നും അറേബ്യൻ കടലിലേക്കുള്ള ഒഴുക്ക്. ഈ നദികളിൽ കൂടി കടലിലേക്ക് ഒഴുകി പോകുന്ന വലിയൊരു ഭാഗം വെള്ളം നമുക്ക് വിവിധയിടങ്ങളിൽ തടഞ്ഞു നിർത്തി ചെറുതും വലുതുമായ സംഭരണികളിൽ സൂക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്. വേനൽക്കാലത്തെ കൃഷിക്കും കുടിവെള്ളത്തിനും ഇത്  പ്രയോജനപ്പെടും. പ്രവർത്തനരഹിതമായി പോയ മൈനർ ജലസേചനപദ്ധതികളിൽ 38.5 ശതമാനവും ജലസേചനലക്ഷ്യം പൂർണ്ണമായി നേടാൻ കഴിയാത്തവയിൽ 28 ശതമാനവും നേരിടുന്ന പ്രശ്നം വേനൽക്കാലത്ത് ജലസ്രോതസ്സ് വറ്റിപ്പോകുന്നു എന്നതാണ്. കണികാജലസേചനവും ഡ്രിപ്-ഫെർട്ടിഗേഷനും തുടങ്ങിയ നൂതനസാങ്കേതിക വിദ്യകൾ ആവശ്യമായ ജലത്തിന്റെ അളവ് കുറച്ചുകൊണ്ട് ജലസേചനക്ഷമത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് സഹായകമാണ്. മഴവെള്ള സംഭരണത്തിലൂടെ ജലസ്രോതസുകളിലെ ജലലഭ്യത ഉയർത്തുന്നതിനുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യയും തെളിയിക്കപ്പെട്ടവയാണ്. 

ഒന്പത്, കാർഷികോത്പാദനങ്ങൾക്ക് ന്യായമായ വില ലഭിക്കുന്നതിൽ സർക്കാരിന്റെ സംഭരണ നയങ്ങൾക്ക് നിർണ്ണായകമായ പങ്കുണ്ട്. പക്ഷെ, സർക്കാരിന്റെ സംഭരണ പദ്ധതി എല്ലാ വിളകൾക്കും ലഭ്യമല്ല. ലഭ്യമായാൽ തന്നെ, വില കൃത്യസമയത്ത് കർഷകന് ലഭിക്കുന്നില്ല. അത് പോലെ തന്നെ എല്ലാ പ്രദേശങ്ങളിലും ഒരു പോലെ സംഭരണ സൗകര്യങ്ങൾ ലഭ്യമല്ല. സംഭരണം നടക്കാത്ത സ്‌ഥലങ്ങളിൽ വളരെ ചെറിയ വിലയ്ക്ക് ഉത്പ്പന്നങ്ങൾ വിൽക്കേണ്ട സാഹചര്യം നിലവിലുണ്ട്. അതിനാൽ, നെല്ലിന് പ്രത്യേകിച്ചും, കേരളം മുഴുവൻ സംഭരണം നടത്താനുതകുന്ന ക്രീയാത്മക നടപടികൾ സർക്കാരിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും വേണ്ടതുണ്ട്. സഹകരണ സ്‌ഥാപനങ്ങളെ ഇതിനായി ഉപയോഗപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമോ എന്നും ആലോചിക്കണം. സുഗന്ധവ്യഞ്ജന ബോർഡിന്റെ ഇ-ടെന്‍ഡര്‍ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിൽ, പരിഷ്കരണങ്ങളോടെ, ലേല കേന്ദ്രത്തിലെ ഭൌതിക സാമ്പിളുകളുടെ പരിശോധന സംവിധാനം നീക്കംചെയ്ത്, വ്യാപാരികൾക്ക് ഡിജിറ്റൽ ഇമേജ് അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള സാമ്പിളുകൾ നൽകിക്കൊണ്ട്, കർഷകരെ നേരിട്ട് വ്യാപാരികളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കാം. കൃഷിക്കാർക്ക് അവരുടെ വീടുകളിൽ നിന്നോ കർഷക കൂട്ടായ്‌മകളിലൂടെയോ വ്യാപാരം നടത്താൻ ഇത് സഹായിക്കും.

പത്ത്, വിപണനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കേരളത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രശ്നം ശേഖരണത്തിന്റേതാണ്. കേരളത്തിൽ കൂടുതലും ചെറിയ കൃഷിയിടങ്ങളാണ്. അതിനാൽ, ഓരോ കൃഷിയിടത്തിൽ നിന്നുമുള്ള ഉത്പാദനത്തിന്റെ അളവും ചെറുതാണ്. ഓരോ ചെറിയ കൃഷിയിടത്ത് നിന്നുമുള്ള ചെറിയ ചെറിയ ഉത്പാദനങ്ങളെ ഒന്നൊന്നായി വിപണിയിലെത്തിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് സാമ്പത്തികമായി ലാഭകരമല്ല. മാത്രമല്ല ചെറുകിട ഉത്പാദകന് കച്ചവടക്കാരന്റെ ചൂഷണവും നേരിടേണ്ടി വരുന്നു. അതിനേക്കാൾ മെച്ചം, വിപണിക്ക് വേണ്ടത് പോലെ, ഈ ചെറിയ ഉത്പാദനങ്ങളെ ഒന്നിച്ചു കൂട്ടി ഒരു സ്‌ഥലത്തു ശേഖരിച്ചു കൊണ്ട് വരാൻ കഴിയുന്ന ഒരു സംവിധാനമാണ്. ഇവിടെയാണ് ഉൽപ്പാദക കമ്പനികൾ എന്ന സങ്കല്പം പ്രസക്തമാവുന്നത്. ഉത്പാദനം, വിപണനം, സംസ്കരണം, യന്ത്രവല്ക്കരണം എന്നിവയൊക്കെ ഒന്നിച്ചു വരുന്ന മാതൃകകളാണ് ഇവ. സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ മാതൃകയിൽ തന്നെയാണ് ഉത്പാദക കമ്പനികൾ രൂപീകരിക്കുന്നത്. സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ മൂല്യങ്ങളും തത്വങ്ങളും പരിരക്ഷിച്ച്‌ കൊണ്ട് തന്നെ കാര്യക്ഷമതയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന, ചലനാത്മകമായ വിപണി-ഇടപെടലുകൾ നടത്താൻ കെല്പ്പുള്ള, സ്വയം-ഭരണാവകാശമുള്ള, വിവിധങ്ങളായ സഹകരണ നിയമ-നൂലാമാലകളിൽ നിന്നും മുക്തമായ പ്രൊഫഷണൽ സംഘങ്ങൾ. ഇതാണ് ഉത്പാദക കമ്പനികൾ വഴി ഉദേശിക്കുന്നത്. ഇതേ മാതൃക ഉപയോഗിച്ചു തന്നെ ഉത്പാദനത്തിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളും (വിള പരിപാലനം, തേങ്ങയിടൽ എന്നിവയടക്കം) സഹകരണ മാതൃകയിൽ പുന-സംഘടിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും. ആ വഴിക്കും ശ്രമങ്ങൾ ഉണ്ടാവണം.

പതിനൊന്ന്, കോവിദ് പ്രതിസന്ധിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, റബ്ബറിന്റെ എല്ലാ ഇറക്കുമതിയും ഒരു വർഷത്തേക്കോ ആഭ്യന്തര വിപണിയിൽ ലഭ്യമായ സ്റ്റോക്ക് തീരുന്നതുവരെയോ നിരോധിക്കണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടണം. സ്വാഭാവിക റബ്ബറിനുള്ള തീരുവ നിരക്കിന്റെ പരിധി നിലവിലെ 25 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തണം എന്ന് കേന്ദ്ര സർക്കാരിനോട് ആവശ്യപ്പെടണം. റബ്ബർ, റബ്ബർ ഉൽ‌പന്നങ്ങൾ എന്നിവ വില കുറച്ചു ഇന്ത്യയിലേക്ക് ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നതിനെ നിയന്ത്രിക്കാനായി ഇന്ത്യ അടുത്തിടെ ഒപ്പുവച്ച സ്വതന്ത്ര വ്യാപാര കരാറുകളെ വീണ്ടും ചര്‍ച്ചയ്ക്ക് വിധേയമാക്കേണം. ഡബ്ല്യുടിഒ വ്യവസ്ഥയുടെ കീഴിൽ റബ്ബറിനെ ഒരു കാർഷിക ചരക്കായി കണക്കാക്കണം എന്നും ആവശ്യപ്പെടണം.

പന്ത്രണ്ട്, കോവിദിന്റെ തന്നെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, പ്ലാന്റേഷൻ ടാക്സും കാർഷിക വരുമാനനികുതിയും നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള പദ്ധതി കേരള സർക്കാർ ഇതിനകം പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില കാര്യങ്ങൾ കൂടി ചെയ്യാം. സംസ്ഥാന സിവിൽ സപ്ലൈസ് കോർപ്പറേഷൻ മൊത്തം വാങ്ങലിന്റെ 45 ശതമാനം മാത്രമാണ് കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള തേയില വാങ്ങുന്നത്, ബാക്കിയുള്ളവ തമിഴ്‌നാട്, കർണാടക എന്നിവിടങ്ങളില്‍ നിന്നാണ്. കൂടുതൽ അളവിൽ കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള തേയില വാങ്ങാൻ സപ്ലൈകോയ്ക്ക് നിർദ്ദേശം നൽകിയേക്കാം, ഇത് കേരള തേയിലയുടെ ആവശ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കും.

പതിമൂന്ന്, നമ്മുടെ രാജ്യത്തിനുള്ളിൽ എല്ലാ പരിമിതികൾക്കും ഉള്ളിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ പ്ലാന്റേഷൻ മേഖലയിൽ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന വളരെയേറെ  കാര്യങ്ങളുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, തേയില കൃഷിയുടെ ഒരു വലിയ പ്രശ്നം റീപ്ലാന്റിംഗ് നടക്കാത്തതാണ്. ഒട്ടുമിക്ക തേയില തോട്ടങ്ങളുടെയും പ്രായം 60 വർഷത്തിൽ കൂടുതലാണ്. എന്നാൽ, റീപ്ലാന്റിംഗ് നടത്താതെ ഭൂമിയെയും ചെടിയെയും ഊറ്റികുടിക്കുന്ന ഒരു സമ്പ്രദായമാണ് പ്ലാന്റേഷൻ കമ്പനികൾ അനുവർത്തിച്ചത്. ഇത്രയും കാലം ലാഭം നൽകിയ മണ്ണിൽ പുനർനിക്ഷേപം നടത്താനുള്ള ഒരു ശ്രമവും അവർ നടത്തിയില്ല. പ്രായമേറെയേറിയ പ്ലാന്റേഷനുകളെ തൊഴിലാളികളുടെ തലയിൽ കെട്ടിവെച്ച്‌ സംസ്കരണത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കാനുള്ള നീക്കവും ഊർജ്ജിതമായി തന്നെ ഈ കമ്പനികൾ നടത്തുന്നു. ഇത് തുടരാൻ അനുവദിക്കരുത്. ആവശ്യമെങ്കിൽ റീപ്ലാന്റിംഗിനുള്ള സബ്‌സിഡി വർദ്ധിപ്പിച്ചും ഉത്പാദനക്ഷമത വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം. തൊഴിലുറപ്പു പദ്ധതി ഇതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന്റെ സാധ്യതയും പരിശോധിക്കണം. അത് പോലെ തന്നെ, തോട്ടം മേഖലയിൽ ഒട്ടേറെ ചെറിയ കൃഷിക്കാരുണ്ട്. വിപണിയുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ ഏറെ പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങൾ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നവരാണവർ. ഉദാഹരണത്തിന് വയനാട്ടിലെ കാപ്പി കർഷകർ. ഇവരെ സംരക്ഷിക്കാൻ പ്രത്യേക പരിപാടികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. കൃഷിക്കാരുടെ ഉത്പാദക കമ്പനികൾ രൂപീകരിച്ച്‌ കൊണ്ട് അവയുടെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ മൂല്യവർദ്ധിത വസ്തുക്കൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ വേണം. ഇത്തരത്തിലുള്ള കമ്പനികൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനും, ആവശ്യം വരുന്ന മുറക്ക് സ്വകാര്യ നിക്ഷേപകരെ കൊണ്ട് വരുവാനും, പ്രത്യേക വ്യവസായ പാർക്കുകൾ, അഗ്രോ-ഫുഡ് പാർക്കുകൾ എന്നിവ വേണ്ടതുണ്ട്.

മൃഗസംരക്ഷണ മേഖലയിലെ ഇടപെടലുകൾ

കേരളത്തിലെ മൃഗസംരക്ഷണ മേഖലയിൽ  കോവിഡ്-19 മഹാമാരിയില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു പ്രധാന പാഠം മുട്ട, മാംസം തുടങ്ങിയ ഉല്പന്നങ്ങളിൽ സ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയാണ്. ഒരു ദിവസം ഒരു കോടി മുട്ടകളാണ് അന്യസംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് വരുന്നത്. ഇത് പ്രതിദിനം 25 ലക്ഷം മുട്ടയായി കുറക്കണം. അതായത്, സംസ്ഥാനത്ത് പ്രതിദിനം 75 ലക്ഷം അധിക മുട്ടകൾ കൂടി ഉല്പാദിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇറച്ചിയിൽ, “കേരള ചിക്കൻ” പദ്ധതി ഇപ്പോൾ തന്നെ വ്യാപകമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇതും അടുത്ത വർഷങ്ങളിൽ വിപുലീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

കേരളം പാൽ ഉൽപാദനത്തിൽ സ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിക്കുന്നതിന് അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു. അടുത്ത മൂന്ന് വർഷത്തിനുള്ളിൽ പാൽ ഉല്പാദനത്തിൽ മിച്ചം വരുന്ന സംസ്ഥാനമാവും നമ്മൾ. അതിനാൽ മിച്ചം വരുന്ന പാൽ സംസ്കരിക്കാനുള്ള ഒരു പദ്ധതി നമ്മൾ ഇപ്പോൾ തന്നെ ആവിഷ്‌ക്കരിക്കണം. മിച്ചം വരുന്ന പാലിനെ പാൽപ്പൊടിയും ബാഷ്പീകരിച്ച പാലും ആയി പരിവർത്തനം ചെയ്യാനും സംഭരിക്കാനും കേരളത്തിന് ഒരു ആധുനിക പാൽപ്പൊടി പ്ലാന്റും ഒരു ബാഷ്പീകരണ പ്ലാന്റും ആവശ്യമാണ്. പാലിൽ നിന്നുള്ള മൂല്യവർദ്ധിത ഉല്പന്നങ്ങളായ  ചീസ്, കട്ടിതൈര് തുടങ്ങിയവയു ടെ  ഉല്പാദനം വികസിപ്പിക്കാനും ലക്ഷ്യമിടേണ്ടതുണ്ട്. നിലവിലുള്ള ഡയറി പ്ലാന്റുകളിൽ നൂതന ഉല്പന്ന വൈവിധ്യവൽക്കരണ സൗകര്യങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണമെന്നാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. കൂടാതെ, ക്ഷീര സഹകരണസംഘങ്ങൾ നവീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്, കന്നുകാലികളുടെ തീറ്റ സംഭരിക്കുന്നതിനുള്ള ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനും അവരെ സജ്ജമാ ക്കേണ്ടതുണ്ട്. കർഷകർക്കായി പാൽ കറക്കുന്നതിനുള്ള യന്ത്രങ്ങൾക്കുള്ള സബ്സിഡി വർദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

കോവിദിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, സംസ്ഥാനത്തെ കന്നുകാലി യൂണിറ്റുകളിലെ ജൈവ-സുരക്ഷാ നടപടികളുടെ അവലോകനം അനിവാര്യമാണ്. ഭാവിയിൽ‌ മൃഗങ്ങളില്‍ നിന്ന് മനുഷ്യരിലേക്ക് പടരുന്ന രോഗങ്ങൾ‌ കൂടുതല്‍ നേരിടേണ്ടിവരുമെന്നതിനാൽ‌, നമ്മുടെ കാണുകളികളെയും ക്ഷീര യൂണിറ്റുകളെയും ഫ്ലൂ പോലെയുള്ള പകർച്ചവ്യാധികളിൽ‌ നിന്നും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും മനുഷ്യരിലേക്കുള്ള വ്യാപനം മന്ദഗതിയിലാക്കുന്നതിനും ആധുനിക ജൈവ-സുരക്ഷാ സൌകര്യങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അത്തരമൊരു ആധുനിക ജൈവ സുരക്ഷാ ചട്ടക്കൂട് നമ്മുടെ മൃഗങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങളെ മികച്ച രീതിയിൽ വിപണനം ചെയ്യുന്നതിനും ഉപയോഗിക്കണം.

ഉൾനാടൻ മത്സ്യബന്ധന രംഗത്തെ ഇടപെടലുകൾ

ഉൾനാടൻ മത്സ്യബന്ധന മേഖലയിൽ ഒരു വലിയ കുതിച്ചുചാട്ടത്തിന് നമ്മൾ ഒരുങ്ങേണ്ടതുണ്ട്. ഒന്നാമതായി, കേരളത്തിൽ ഒരുപാട് വലിയ ജലാശയങ്ങളുണ്ട്. ഇവയെയൊക്കെ ഉൾനാടൻ മത്സ്യക്കൃഷിക്കു കീഴിൽ കൊണ്ടുവരണം. ഇതിനായി പഞ്ചായത്തുകളുടെയും കുടുംബുംബശ്രീയുടെയും സഹായത്തോടെ ഒരു പദ്ധതി ഉടൻ ആരംഭിക്കണം. രണ്ട്, ഗുണനിലവാരമുള്ള മത്സ്യവിത്ത്, ശുദ്ധജല ചെമ്മീൻ, ഉപ്പുവെള്ള ചെമ്മീൻ, മത്സ്യം, കടുക്ക, ചിപ്പി, ഞണ്ട് എന്നിവയുടെ ഉല്പാദനത്തിന് അവശ്യമായ വിത്തിന്റെ ലഭ്യതയിലുള്ള അപര്യാപ്തത ഒരു പ്രധാന തടസ്സമാണ്‌. വിത്ത് ഉല്പാദനം ശക്തിപ്പെടുത്തണം.

മൂന്ന്, മത്സ്യ മേഖലയിലെ ഒരു പ്രധാന പ്രവർത്തനമായി അലങ്കാര മത്സ്യസംസ്കാരം അതിവേഗം ഉയർന്നു വരുന്നുണ്ട്. വളരെ അനുയോജ്യമായ കാലാവസ്ഥയുള്ള കേരളത്തിന് അലങ്കാര മത്സ്യമേഖലയില്‍ വിപുലീകരണത്തിന് ധാരാളം സാധ്യതയുണ്ട്. ഗ്രാമീണ മേഖലയിലെ ജനങ്ങൾക്ക് ഉപജീവനത്തിന് ഒരു പിന്തുണ നൽകുന്നതിലും വിദേശനാണ്യ വരുമാനം നേടുന്നതിലും ഈ മേഖലയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. 150 ഓളം അലങ്കാര മത്സ്യ വ്യാപാര യൂണിറ്റുകൾ സംസ്ഥാനത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.

നാല്, കേരളത്തിലെ ഭൂരിഭാഗം ഉപ്പുവെള്ള പ്രദേശങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാതെയിരിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അശാസ്ത്രീയമായി ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുകയാണ് പതിവ്. ഈ പ്രദേശങ്ങളുടെ പര്യാപ്തമായ ഉപയോഗത്തിനായി ഒരു തന്ത്രം ആവിഷ്കരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഉപ്പുവെള്ള-ജലമേഖലയുടെ സുസ്ഥിര വികസനത്തിന് ചെമ്മീൻ ഒഴികെയുള്ള ഇനം ഉപയോഗിച്ച് കൃഷിയുടെ വൈവിധ്യവൽക്കരണം ആവശ്യമാണ്. ഫിന്‍ഫിഷ് ഇനങ്ങളായ സീ ബാസ് (ലേറ്റ്സ്), മില്‍ക്ക് ഫിഷ് (ചാനോസ്), പേൾ സ്പോട്ട് (കരിമീൻ) എന്നിവയുടെ കൃഷി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇവയിൽ ചിലതിന്റെ വിത്തുകളുടെ വാണിജ്യാധിഷ്ഠിത ഉൽ‌പാദനത്തിനുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യ ഇപ്പോൾ ലഭ്യമാണ്. ഉപ്പുവെള്ളത്തിലെ ചിപ്പി കൃഷി (പച്ച, തവിട്ട് നിറമുള്ളവ) വാണിജ്യ പരമായി ലാഭകരമാണെന്ന് തെളിയിക്കുകയും പല ജില്ലകളിലും ഇത് നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വനിതാ സ്വാശ്രയസംഘങ്ങൾക്കുള്ള ഉപജീവന സഹായ പദ്ധതിയായി ഇത് പ്രചരിപ്പിക്കാം. ഉപ്പുവെള്ളത്തിന് അനുയോജ്യമായ മറ്റൊരു പ്രവർത്തനമാണ് ഭക്ഷ്യയോഗ്യമായ ചിപ്പികളുടെ കൃഷി. അത് പോലെ തന്നെയാണ് ഞണ്ട് കൃഷിയും.

അഞ്ച്, വനാമി ചെമ്മീനിന്റെ കൃഷി അടുത്ത കാലത്തായി വർദ്ധിച്ചു വരികയാണ്. വനാമി ചെമ്മീനിന്റെ രോഗപ്രതിരോധ ശക്തിയും അതിവേഗ വളർച്ചയുമാണ് ഇതിനു കാരണം. നിയന്ത്രിത രീതിയില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ വ്യക്തമാക്കിയ നടപടിക്രമങ്ങള്‍ അനുസരിച്ചാണ് ഇന്ത്യയിൽ വനാമി ചെമ്മീനിന്റെ കൃഷിക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചത്. സാധ്യത പഠനങ്ങളെത്തുടർന്ന് 2009 ൽ വാനാമിയുടെ വാണിജ്യപരമായ ഉപയോഗം വലിയ തോതിൽ തുടങ്ങാന്‍ സർക്കാർ തീരുമാനിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, കേരളത്തിൽ വനാമി ചെമ്മീന്‍ കൃഷി വ്യാപകമായില്ല. അതിനാൽ കര്‍ഷകര്‍ക്കിടയില്‍ വനാമി ചെമ്മീന്‍ കൃഷി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിന് മുൻകൈയെടുക്കണം. 

 

ഇതിനൊരു പശ്ചാത്തലം കൂടിയുണ്ട്. ഇന്ന് ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ വനാമി ചെമ്മീൻ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ചതും ഗുണനിലവാരമുള്ളതുമായ ചെമ്മീനുകളിലൊന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ സമുദ്രവിഭവ ഫാക്ടറികൾ അവരുടെ നിലനിൽപ്പിനായി ഇപ്പോൾ പ്രധാനമായും ആശ്രയിക്കുന്നത് ചെറിയ വലിപ്പത്തിലുള്ള വനാമി ആണ്. ആന്ധ്രാപ്രദേശ് കയറ്റുമതിക്കാർക്ക് ഇപ്പോൾ ചെറിയ വലുപ്പത്തി ലുള്ള ഈ ചെമ്മീൻ സംസ്ക്കരിക്കാനുള്ള അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളില്ല. കേരളത്തിലുണ്ട് താനും. അതിനാൽ അവിടുത്തെ ചെമ്മീൻ കേരളത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നാണ് സംസ്കരണം നടത്തുന്നത്. എന്നാൽ ആന്ധ്രാപ്രദേശ് ഫാക്ടറികൾ ചെറിയ വലിപ്പമുള്ള ചെമ്മീൻ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിന് ആവശ്യമായ അടിസ്ഥാന സൌകര്യങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ഈ വലുപ്പത്തി ല്ലുള്ള ചെമ്മീനുകള്‍ കേരളത്തിലെ കയറ്റുമതിക്കാർക്ക് സംസ്കരണത്തിനായി ലഭ്യമാകില്ല. തന്മൂലം, കേരളത്തിലെ നെല്ല് കൃഷി ചെയ്യാത്ത ജലാശയങ്ങളിൽ വർഷം മുഴുവനും ചെമ്മീൻ കൃഷി നടത്താൻ കേരള സർക്കാർ അനുവദിക്കുന്നത് നിർണായകമായി വന്നേക്കും.

കൃഷി, മൃഗസംരക്ഷണം, മത്സ്യബന്ധനം എന്നീ വിഷയങ്ങൾ വെവ്വേറെയാണ് മുകളിൽ ചർച്ച ചെയ്തതെങ്കിലും വലിയ ഏകോപനം ഈ വകുപ്പുകളും പഞ്ചായത്തുകളും അത് പോലെ സഹകരണ വകുപ്പും തമ്മിൽ വേണ്ടതുണ്ട്. ഹരിത കേരളം മിഷന്റെ ഇടപെടലും വേണം. ഇതിനായി താഴെക്കിടയിൽ ഒരു കമ്മിറ്റി പഞ്ചായത്ത് തലത്തിൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ നിലവിലുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ കമ്മിറ്റികൾ എല്ലായിടത്തും ഒരേ കാര്യക്ഷമതയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല. ഈ ഏകോപന സമിതികൾ കൃത്യമായി ഇടപെട്ടില്ലെങ്കിൽ സംയോജിത കാർഷിക നയം വേണ്ടയിടത്ത് ചിതറി കിടക്കുന്ന ആസൂത്രണമില്ലാത്ത പ്രവർത്തനമായി സുഭിക്ഷ കേരളം പദ്ധതി മാറിയേക്കാം. ഇത് നമുക്ക് ഒഴിവാക്കേണ്ടതുണ്ട്. 

 

Source: https://chintha.in/articles/267